iDoi*

เมื่อคืนได้คุยกะพี่ซู --- พี่รหัสสุดเท่ของฉัน

พี่ซูบอกว่าซัมเมอร์นี้จะไปฝึกงานที่สมุยนู่น

สมุยเชียว!  กี้สๆๆๆ ทะเลๆๆๆ ฟังแล้วก็แอบอิจฉาพี่รหัสในใจ ชิชิส์ 555+

ล้อเล่นน่ะ ฉันรู้สึกดีใจมากกว่าล้านเท่า พี่รหัสฉันก้าวไปได้อีกขั้นแล้วสินะ

พี่ซูเลือกทำงานกับบริษัทหนึ่งชื่อว่าอะไร fabric ๆ นี่แหละ --- ไม่เคยได้ยินแฮะ

ฉันถามว่าทำไมถึงเลือกที่นี่หรอ พี่ชายฉันตอบทันทีว่า พี่อยากไปใต้ !!??

ฤๅพี่ชายฉันเลือดรักชาติกระฉูดพุ่งทะลักอก อาสาจะลงไปดับไฟใต้เสียแล้ว !!???????

ล้อเล่นน่ะค่ะ พี่ชายฉันแค่ชอบภาคใต้ เห็นว่ามีอะไรให้ไปดูเยอะ เมืองเก่าก็แลดูสวยดี

ฉันเป็นเด็กดอยที่มีจิตใจรักทะเล ฉันหลงรักชีวิตสงบริมทะเลตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้สิ

รู้เพียงแต่ว่ามีความสุขมากถ้าได้เดินย่ำทรายละเอียดริมหาด ได้เอาเท้าจุ่มน้ำเค็ม ได้นั่งรับลมทะเลเย็นๆ

พอถึงเวลานั้นแล้ว ฉันก็คงจะทำเยี่ยงพี่รหัสฉันเหมือนกัน เลือกในสิ่งที่ชอบ ไม่คิดอะไรมาก

อยู่ๆก็ความคิดก็แว้บขึ้นมา อา..นี่อีกปีสองปี ฉันก็จะกลายเป็นพี่คนโตของสายแล้วสินะ อร๊ายยยย แลดูแก่จัง -*-

เหล่าพี่ชายของฉันทยอยกันจบไป แต่ละคนก็เป็นเดอะเกรตกันทั้งนั้น 

ส่วนฉันยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้ภาคภูมิใจเลย พูดไปแล้วก็เศร้า  ฮือๆๆๆๆ

ฉันต้องสู้สินะ สู้ๆๆๆๆๆ จุดไฟในตัวให้มันลุกฟรึ่บ!!! ...................... แล้วไฟก็ดับลงอย่างรวดเร็ว   ฮาๆๆๆๆ

เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆแฮะ ยังจำได้อยู่เลยแม้มันจะนานมาแล้ว

พี่แซ่บ พี่รหัสสุดหล่อของฉัน ตอนนี้เป็นเดอะเกรตไปแล้ว ทำงานอยู่กับอาจารย์อมตะ เดอะเกรต

พี่ชายคนโตเคยให้กำลังใจฉันเมื่อตอนเข้าปีหนึ่งมาใหม่ๆ แล้วฉันเฝดกับงานตัวเองเหลือเกิน

บอกว่าไม่มีใครจะเก่งมาตั้งแต่เกิดหรอก พี่แซ่บว่าทุกคนเป็นเดอะเกรตได้ เรียนๆไปเดี๋ยวก็ดีเอง

ให้ตั้งใจ ขยันขึ้นกว่าเดิม แต่ก็อย่าเนิร์ดจนไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย ใช้ชีวิตนิสิตให้คุ้มค่า

เก็บเกี่ยวประสบการณ์เยอะๆ แล้วสักวันเราก็จะเติบโตเอง..

หลังจากนั้นฉันก็เลยหยุดเฝดไปสักพัก ทำโปรเจคต่อจนเสร็จ แล้วก็รู้สึกดีขึ้น อาการคนขี้แพ้ก็หายไป

รู้สึกอบอุ่น รู้สึกดีจริงๆเลย ขอบคุณมากๆเลยนะคะ

สักวันฉันจะเติบโต ฉันจะเป็นเดอะเกรตอย่างพี่ๆของฉันให้ได้   ..สักวันเต๊อะ!!