iDoi*

โอ่ยยยย ฉันจะเป็นลมกับความห่วยของระบบ ว า ย-เลส ของจุฬาฯเสียนี่กระไร

ว า ย ป่ ว ง กันยาวนานเป็นอาทิตย์เลยทีเดียว

ฉันแทบจะไม่ได้ทำงานเลยนะเนี่ย!! --- แน่ใจนะว่างาน?

นี่ก็ไม่ใช่ว่าจะเล่นกันได้ตามปกติ บังเอิญมันฟลุค อยู่ๆก็ติด 

ขออัพซะหนึ่งเอนทรีละกัน คันไม้คันมือมาหลายวัน

พอหยุดเล่นเนตไปสักพัก เริ่มรู้สึกได้ถึงอาการ อ ย า ก มากๆ เหมือนคนติดยา!?

แค่วันแรกอาการฉันก็รุนแรงถึงขั้นกินไม่ได้ นอนไม่หลับ --- เป็นเอามาก

หลายวันต่อมาฉันเพียรกับการออนMSN บนมือถือหลายครั้ง

โดยไม่สนว่าจะหมดเงินในโทรศัพท์ไปกี่สิบบาท ยังดีที่ว่าไหวตัวทัน

คำนวณดูแล้วหมดไปเกือบร้อยแน่ะ o[]o!!

ตายแล่ว ตายแล้วว ฉันเพิ่งรู้สึกตัวว่าเสพติดมันถึงเพียงนี้เชียวหรือ???

นอกจากจะเป็นโรค hi5 mania แล้ว โรคเก่าอย่าง MSN mania ก็ยังไม่หาย

ทั้งๆที่ทุกวันนี้ก็ออนไลน์โดยไม่คุยกะใครเลย --- ออนเพื่อ?

ขอแค่ได้ออน จะเพื่ออะไร อย่างไร ไม่เขียนล่ะ เดี๋ยวเป็นประเด็น ฮ่าๆๆๆ 

เมื่อวันเสาร์ไปปฏิบัติธรรมที่สถานปฏิบัติธรรมแถวๆอ่อนนุชมา

สถานที่อยู่ไม่ไกลจากบีทีเอสเท่าไหร่ แต่ก็หลืบเอาการเลยทีเดียว

เป็นสถานฯ ที่ดูดีเอามากๆ สะอาดสะอ้าน ไม่น่าเชื่อว่าแต่ก่อนเคยเป็นคลับสนุ้ก!!?

แต่ตอนนี้ปรับปรุงทำเป็นสปา มีสระว่ายน้ำ มีฟิตเนสด้วย ด้านบนเป็นสถานฯ ที่ว่า

ถึงจะไปเพราะวิชาเลือกมันบังคับ แต่พอได้ฟังบรรยายและฝึกทำนู่นนี่ดู

มันก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ รู้สึกสงบแว้บหนึ่ง ด้วยการบริกรรมว่า "พุทโธ พุทโธ พุทโธ"

เค้าบอกว่าการนั่งสมาธิแล้วรู้สึกเหมือนจะหลับแล้วก็สะดุ้งรู้สึกตัวขึ้นมา นั่นแหละคือการเข้าสู่ภวังค์

ซึ่งเป็นอาการหนึ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อเราทำสมาธิและตอนนอนในช่วงเวลาก่อนที่เราจะหลับจริง

เพราะฉะนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายอีกต่อไป ถ้าคุณจะเหมือนสัปหงกเป็นพักๆตอนคุณนั่งสมาธิ

ถ้าใครว่างๆก็อยากให้ลองทำดู มันดีจริงๆ ถ้าจะให้เกิดผลดีต้องหมั่นทำทุกวัน

ซึ่งฉันเองก็พยายามอยู่ ต้องคอยดูกันว่าจะได้สักกี่น้ำ 555

เมื่อวานตอนบ่ายฉันไปสมัครฝึกงานมา อ่ะ งงดิ เพิ่งจะปีสอง เสร่อไปสมัครฝึกงาน

พอดีว่าเมื่อไม่นานมานี้ท่านเจ้าของบริษัทเค้าก็ชวนไป บอกว่าปิดเทอมถ้าว่างก็มาสมัครได้

ความจริงมันยังไม่ถึงเวลา แต่มันก็ไม่เสียหายอะไร ก็เลยกะว่าจะลองดู เอาประสบการณ์

พอเดินเข้าไปบริษัทปุ๊บ ก็เจอสถาปนิกหนุ่มรูปงามนามพี่เผดิมพอดี

พี่เผดิมเป็นสถาปนิกประจำอยู่สตูบ้าน รูปร่างสูงโปร่ง หล่อดี ยียวน ชวนให้หยิกแก้มเหลือเกิน

(ขอเม้าว่าสถาปนิกหนุ่มๆบริษัทนี้หน้าตาดีกันทุกคน ^o^ )

ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำไมถึงอยากมาฝึกงานที่บริษัทนี้  โฮ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ล้อเล่นค่ะ!

พี่เผดิมพอเจอหน้ากันก็ทักเลยว่า "มาทำไมเนี่ย"

โอวว ประทับใจมากกกกกกก เป็นการต้อนรับที่อบอุ่นจริงๆ

เลยทำให้นึกย้อนไปถึงครั้งแรกที่เจอพี่เค้าตอนขอข้อมูลทำรายงานไคทีเรีย

มีพี่ๆมารุมอยู่สามสี่คน ฉันซึ่งปกติจะจำชื่อใครไม่ค่อยจะได้

ก็จำชื่อใครไม่ได้เลยสักคนตอนนั้น - -"     มีแต่พี่เผดิมนี่แหละ สุดๆแล้ว

"พี่ชื่อพี่....(จำไม่ได้)...นะ คนนี้ชื่อพี่....(จำไม่ได้อีก)....  ส่วนนี่พี่เผดิม"

"เผดิม??" ฉันอุทานออกมาซะดัง

"เออดิ ชื่อพี่มันแปลกรึไง" --- อ๊าววว แปลกสิค้า เกิดมาก็เพิ่งได้ยินชื่อพี่ครั้งแรกนี่แหละ - -"

"เปล่าค๊า ก็แปลกใจนิดหน่อย ไม่เคยได้ยินอะค่าาาาา"

"แล้วพี่ชื่อเล่นว่าไรอ่ะคะ" --- คือคนอื่นๆเค้าแนะนำตัวเป็นชื่อเล่นกันหมดไง ก็เลยอยากรู้

"ก็เผดิมไง"

"แล้วทำไมต้องเผดิมด้วยอ่ะ" 

"อ๊าว อยากรู้จริงปะเนี่ย เดี๋ยวโทรถามแม่พี่ให้" --- เค้าก็คงคิดเนาะว่านี่ตกลงฉันมาหาข้อมูลหรือมาสืบประวัติพี่เค้ากันแน่วะ

โอ่ย เจอกันครั้งแรกก็เล่นถึงแม่เลยทีเดียว ก็เลยเป็นสาเหตุให้ฉันจำชื่อพี่เผดิมได้อย่างแม่นยำ ฮาๆๆๆ

นึกแล้วก็ขำ ตอนนั้นกวนยังไง ตอนนี้ก็กวนยังงั้น แต่ก็น่ารักดี อิอิ

ตอนแรกก็เคยคิดนะว่าอยากมาฝึกงานที่นี่

เอาเข้าจริงฉันเองก็ยังไม่รู้เลยจะได้มาหรือเปล่า

ก็เลยคิดว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว คงจะดีถ้าได้มาก่อนล่วงหน้า

เผื่อเวลาจริงๆแล้วไม่ผ่านสัมภาษณ์จะได้ไม่เสียดายมาก เหอๆๆๆ

รอบนี้มาแบบพิเศษนิดนึง พี่เลขาฯจัดการให้ทุกอย่าง ต้องขอบคุณพี่ปูมากเลยค้าบบบบ~

ก็จะได้ทำในส่วนของสตูดิโออินทีเรีย แต่ตอนนี้ฉันไม่มีสกิลอะไรให้เค้าเรียกใช้เลย - -"

ไม่รู้จะรอดไหม ปิดเทอมนี้ เอาเป็นว่ายังไงจะมาเล่าให้ฟังอีกทีวันหลังละกันนะ ^^

อนึ่ง เมื่อวานเป็นวันเกิดของพ่อ ลงทุนตื่นแต่เช้าจะโทรไปอวยพร

ปรากฏว่าตังค์หมด เหตุเพราะเมื่อคืนน่ะแหละ

สุดท้ายก็ได้โทรไปตอนบ่าย พ่อคงทำงานยุ่งๆอยู่ แต่พอฟังเสียงแล้วก็รู้ว่าพ่อดีใจที่ฉันโทรมา

ได้คุยกันแป๊บเดียว แต่ก็เป็นหลายนาทีที่ฉันรู้สึกมีความสุขเล็กๆโดดเหยงๆอยู่ในใจฉัน

อา...คิดถึงพ่อจัง อยากกลับบ้านอีกแล้วเนี่ย ฮ่าๆๆ