iDoi*

เคยตั้งคำถามกับตัวเองไหม ว่าทำไมต้องหลงรักคนที่รู้ว่าเค้าไม่มีวันรักคุณด้วยนะ

ไม่ว่าเค้าจะทำคุณเจ็บสักกี่ร้อยกี่พันครั้ง ไม่ว่าคุณจะรู้ว่าที่สุดแล้วก็ไม่ใช่คุณกับเค้า

คุณยังคงทำเพื่อเค้า คุณจะคอยยืนอยู่ข้างๆเค้าไม่ไปไหน

เพียงเพราะคำพูดเค้าที่บอกว่าคุณเป็นคนสำคัญ หรืออาจจะบอกว่าเค้าขาดคุณไม่ได้

หรือแม้กระทั่ง...บอกว่ารักคุณ

แต่แน่นอนล่ะ มันไม่ได้หมายความว่าเค้ารักคุณเหมือนที่คุณรักเค้า ความสัมพันธ์ระหว่างคุณสองคน

อย่างมากก็เป็นคนที่สนิทที่สุด ไว้ใจแต่ไม่ได้ให้ใจ

ฉันเชื่อว่าหลายคนที่มีอาการเดียวกันนี้เฝ้าถามย้ำคำถามนี้กับตัวเองอยู่หลายครั้ง

และก็น่าแปลกที่ทุกครั้งมักจะเป็นตอนที่รู้สึกเจ็บปวดกับความรักเสียด้วยสิใช่ไหม

นั่นเพราะคุณคาดหวัง หวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างที่คุณคิด

ทุกครั้งที่เค้าทำร้ายจิตใจคุณ คุณก็จะทำเป็นมองข้ามมันไป

แต่กับทุกครั้งที่เค้าทำดีกับคุณ คุณก็จะประทับใจมาก

มากเสียจนทำให้คุณลืมความพยายามที่คอยบอกตัวเองว่า เค้าไม่ได้รักคุณ อย่าคิดกับเค้าแบบนั้น

แต่ถึงคุณจะรู้ แล้วยังไงล่ะ? คุณรู้แล้วคุณทำอะไรได้งั้นหรือ?

ไม่ว่าคุณจะมีความพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองมากแค่ไหน

ไม่ว่ากับทรงผมทรงใหม่ การออกไปเที่ยวที่ไหนไกลๆ หรือแม้กระทั่งความพยายามที่จะเมากับเพื่อน

สุดท้ายคุณก็ยังต้องนอน และเฝ้าทบทวนเพื่อหาว่าเราเข้าใจอะไรผิดตรงไหน

เป็นไปได้ยังไงกันนะที่ในช่วงเวลาสั้นๆนั้นคุณหลงคิดไปว่าคุณมีความสุข

บางครั้งคุณยังพยายามหลอกตัวเองอีกว่าอาจจะมีสักวันก็ได้ที่เค้าจะเปลี่ยนใจมาหาคุณ

เห็นไหมว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นการเข้าใจผิดของตัวเราเอง

คุณไม่เคยโทษว่าเป็นความผิดเค้าที่ให้ความหวังคุณ หรืออาจจะเคยก็ไม่แปลก

และฉันก็เชื่อว่าคุณก็รักเค้าเกินกว่าที่จะโกรธเค้าได้ เลยต้องลงโทษตัวเองเพื่อไม่ให้ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ถึงจะทำยังไง เชื่อฉันเถอะว่าคุณไม่เคยหยุดรักเค้าได้เลย ไม่เคยเลยสักครั้ง

มันไม่มีทางใดเลยนอกเสียจากว่าคุณจะหยุดคาดหวัง

เพราะเมื่อสุดท้ายแล้วคุณก็รู้ดีว่าผลมันไม่เคยเป็นอย่างที่คุณต้องการเลย...

----------------
แรงบันดาลใจจากหนังเรื่อง the holiday ขอบคุณรูมเมทที่แนะนำให้ดู

อนึ่ง เพิ่งมีสัญญาณ wireless ของจุฬาฯมาแบบกะปิดกะปอยตอนเที่ยงคืน  .. ขออัพเพื่อความสะใจค่ะ!