iDoi*

เคยเป็นกันมั่งมั้ยคะอาการแบบนี้

รู้ว่าทำไปสุดท้ายมันก็จะเจ็บ แต่ก็ยังดื้อด้านที่จะทำต่อไป ใครห้ามก็ไม่เคยจะฟัง

ฉันเชื่อว่าทุกคนมีเหตุผลที่จะทำแบบนั้นค่ะ และแน่นอนว่าฉันก็มี

ถ้าเป็นสมัยเด็กเด็ก ที่แม่บอกว่าอย่าปีนต้นไม้ เดี๋ยวพลัดตกลงมาแล้วมันจะได้แผล

เคยเชื่อซะที่ไหน ปีนต้นไม้นี่มันกิจกรรมสุดฮิตของเด็กแก่นกะโหลกเชียวนะคะคู๊นน

แล้วสุดท้ายฉันก็ตกลงมาจริงจริง น่าตีมั้ยล่ะคะ  เ ตื อ น แ ล้ ว ไ ม่ รู้ จั ก ฟั ง

ถ้าถามหาเหตุผลว่าปีนทำไม เด็กอย่างฉันก็มีคำตอบเดียวคือ "ก็มัน มี ค ว า ม สุ ข นี่นา"

ความสุขที่ได้ ปี น ขึ้นไปสูงสูง ใครถึงยอดก่อนก็เป็นผู้ชนะ และฉันก็มักจะตกลงมาก่อนทุกครั้ง

แต่ก็ไม่เคยละความพยายาม มันเหมือนความท้าทายนะ ถ้าใจอยากที่จะปีน แต่ทำไม่ได้

มันก็จะพยายามจนกว่าจะได้ แม้ว่าอาจจะต้องใช้เวลาหลายปี เอ้ย.. หลายวันอยู่สักหน่อย..

ฉันรู้สึกตัวเบาโหวงค่ะ ไม่ใช่เพราะน้ำหนักตัวที่ทำให้รู้สึกแบบนั้น

แต่เป็นเพราะภาระหน้าที่ความรู้สึกทุกอย่าง ได้ถูกเขวี้ยงลงหีบไปเรียบร้อยแล้ว

ฉันปิดเทอมแล้ว และฉันก็ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับใครเหมือนเมื่อก่อน นั่นหล่ะที่สำคัญ

บางเวลาฉันคิดว่ากำลังหลอกตัวเองอยู่หรือเปล่า

แต่พอเจอสถานการณ์ที่ว่าถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงไม่ได้สงบนิ่งแบบนี้ ก็ค่อนข้างมั่นใจ

มันดีมากเลยค่ะ ฉันไม่ต้องกังวลนู่นนี่ ไม่ต้องคิดมาก ไม่ต้องพยายามทำเพื่อใคร

ทุกวันนี้ทำเพื่อตัวเอง สนองกิเลสตัณหาของตัวเองไปวันวัน ฮา ฮา ฮา

และตอนนี้ฉันก็กลายเป็นคนอารมณ์ดีขึ้น มีบ้างนิดหน่อยที่ยังติดอยู่กับเรื่องเดิมเดิมแต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

ฉันยิ้มมากขึ้น หัวเราะมากขึ้น แม้ใครจะบอกว่า มึงก็ยังหน้าเครียดอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ 555

จริงจริงแล้วฉันเป็นคนอารมณ์ดีนะคะ ตบหัวลูบหลัง เล่นพ่อล่อแม่ได้ ไม่ถือ

แต่อย่าให้มากเกิน เดี๋ยวปั๊ด..โบก    ฮา ฮา ฮา

เร็วเร็วนี้อดีตอันแสนสุขกำลังย้อนกลับมาอีกครั้ง

ฉันไม่รู้ว่าฉันจะผ่านมันไปได้ไหม     ผ่านไปโดยที่ ไ ม่ รู้ สึ ก อ ะ ไ ร ได้ไหม

มันก็แค่กิจกรรมปกติ ที่ใครใครเค้าก็ทำกัน จริงไหมคะ

ก็ แ ค่ ดู ห นั ง 

แน่หล่ะ มันคงไม่มีอะไร ฉันคงคิดมากไปเองอีกแล้ว

อย่าให้มันมีเลยค่ะ ฉันไม่อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก    มั น เ ห นื่ อ ย

มาอัพทิ้งไว้ ก่อนขึ้นค่ายที่แม่แจ่ม เจียงใหม่

คงหายไปสองสามอาทิตย์ ลงแดงตายอยู่บนดอยพุยใต้แน่แน่

ไว้เจอกันค่ะ ชูแว้บบบบบบบบบบบบบบ.... *