iDoi*

(อัพรูปเพิ่มแล้วค่า) 

14/3/08 ถึงพุยใต้แล้ว+คิดถึงมาก
โอะ โอะ หนาวชะมัด จำได้ว่าเมื่อคืนนอนตัวตรงเพราะที่ไม่พอ แต่ไหงตื่นเช้ามากลายเป็นกุ้งไปซะงั้น

มาถึงค่ายตั้งแต่เมื่อวานแล้วหล่ะ ไกลมากกกกกกหว่ะ เดินทางเกือบๆ 6 ชม.ได้ ห่างจากเมืองเชียงใหม่ ตั้ง 118 กม. ถนนหนทางก็โอเคนะเรียบร้อยเหมือน"ผ้าพับ"ไว้เลย - -" พี่พลทหารก็เลยดริฟอย่างเมามัน(แทบจะอ้วก) ไม่หลุดโค้งลงดอยก็บุญแค่ไหนแล้วโว้ย ยังดีที่มีสัญญาณตลอดทางมาแม่แจ่ม เปิดเครื่องบ้างบางครั้ง เซฟแบตหน่ะ ไม่รู้จะเปิดรออะไร พอออกจากแม่แจ่มได้ไม่กี่นาทีสัญญาณความเจริญก็หมดไป ที่เหมือนเดิมคือสภาพถนนหนทางที่ยังผ้าพับอยู่ ความหนาวเย็นยะเยือกคลืบคลานเข้ามาพร้อมกลับฝุ่นถนนตีกลับท้ายรถแบบปรากฎการณ์เอ็ดดี้ จากเมืองถึงแม่แจ่ม 4 ชม. จากแม่แจ่มเข้าปางหินฝนอีก 2 ชม. พอถึงปางหินฝน(ปากทางเข้าค่าย)รอบนี้ไม่ได้ดริฟแล้ว เปลี่ยนมาเป็น"ขย่มเบาะ"แทน อา..ถึงค่ายปุ๊บรู้สึกได้เลยว่าลำไส้ใหญ่ขึ้นมาพันกระเพาะอาหารแล้วแน่ๆ ความคิดที่จะหนีออกจากค่ายหนิ หมดไปตั้งแต่เข้าแม่แจ่มแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆ มาถึงตอนทุ่มนึง ก็ได้กินข้าวเลย มื้อแรกของค่ายแรก กินรวมกันกับเพือนๆ พี่ๆ น้องๆ คิดถึงสายรหัสเลย ถ้ามาพร้อมกันก็คงจะดีสุดๆ

อากาศที่นี่ดีมากๆ รู้สึกสะอาดปอดสุดๆ ไม่ต้องหายใจทีละครึ่งปอดเหมือนตอนอยู่กทม. เมื่อคืนแบ่งผลัดได้อยู่ปชส. ตอนเช้าก็เลยถูกปลุกไปวิ่งพบปะชาวบ้าน ปกติไม่ใช่คนตื่นเช้าเลยแต่ก็โอเค้ ไม่ได้ทำอะไรหยั่งงี้บ่อยๆ ชาวบ้านตื่นกันเช้ามากๆ(ก็แหง ใครมันจะไปขี้เซาอย่างแกวะ) วิ่งไปโบสถ์พระแม่มารีเสด็จเยือนนางอลิซาเบธ(ชื่อจะยาวไปไหน) ที่อยู่หลังค่ายนี่เอง แต่จะวิ่งไปใกล้ๆก็กะไรอยู่เลยวิ่งอ้อมไปอีกทาง ผ่านบ้านที่เรียงรายตามสโลปเขา ที่นี่เค้าใช้โซล่าเซลกันด้วยหล่ะ แลดูหรูหราไฮโซทีเดียว เมื่อวานอาบน้ำก็อาบรวมนุ่งผ้าถุง (กลัวหลุดชะมัด) ห้องน้ำนี่ เอ่อ เบาได้อย่างเดียว มิหาญกล้าปล่อยหนัก สงสัยจะอยู่ได้แค่อาทิตย์เดียวละมั้งแก มาอยู่ข้างบนนี้ก็พอได้ใช้เวลากับตัวเองมากขึ้นนิดหน่อยย แต่ก็ยังเหมือนเดิม ก็ยังคิดถึงมากอยู่ดี

ถึงเวลากินข้าวเช้าแล้วหล่ะ 7:40

15/3/08 I need a telephone!
มื้อเช้าทำให้เกิดอาการอยากลงค่ายกันเลยทีเดียว อันที่จริงตั้งแต่เมื่อวานแล้วหล่ะ ไม่ใช่ไม่อร่อยนะ แต่ว่าอาการกินยากของเรานี่มันแย่จริงๆ กินไปหน่อยเดียวเองทั้งๆที่ก็หิว แต่มื้อเที่ยงนี่แหละสวรรค์โปรด มีเนื้อแดดเดียว(ตุๆ)+ส้มตำ+ต้มมะเขือเทศ ซัดไปสองจาน อยู่ถึงไฟนอลราวทีเดียว ฮาๆๆ ยังคงอยู่ผลัดปชส. เมื่อวานทำตู้ไปรษณีย์ชื่ออธิชาติ (หล่อมาก) ตัวที่คอหักอยู่ตรงบิ้วอินเรือนกลางอะแหละ วันนี้เลยเขียนโปสการ์ดแต่ไม่รู้จะส่งหาใคร เมื่อเช้าไม่ได้ไปวิ่งหว่ะ พลอยบอกว่าเห็นตู้ด้วย แต่ไม่รู้โทรได้รึเปล่า อา.. อยากโทรๆๆๆๆๆ แค่อยากได้ยินเสียงหน่ะ โอ.. ขอแค่มันมีสัญญาณนิดเดียว จะออนไลน์ให้ดู ลงแดงแล้วหว่ะๆๆๆๆๆๆ

รู้สึกว่าวันนี้เขียนแบบใจลอยๆแฮะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน 17:08

16/3/08 เจ็บขา

ยังคงชิวอยู่ปชส. ไม่ค่อยจะมีงานทำ ตื่นมาก็กิน(เริ่มรับได้แล้ว ตอนนี้กินแมร่งทุกอย่าง) ทำงานตอนสายๆ เสร็จแล้วก็ไปเดินทางไกล(เที่ยว)กัน ก็ไกลอยู่นะ ไปลำธารท้ายหมู่บ้านนู่น น้ำเย็นชื่นนนนนจายยยยย ไปยืนแช่น้ำตั้งนาน เปรมจริงๆ สวัสเตรียมมื้อเที่ยงให้ด้วยเป็นผัดซีอิ๊วโปรตีนเกษตรกับหนมปังน้ำพริกเผา อร่อยโค่ดๆๆๆๆๆๆ กินเสร็จแล้วบางส่วนก็ขึ้นไปบนไร่หอมกัน อยากไปเหมือนกัน แต่เจ็บเอ็นหน้าแข้งตั้งแต่วันแรกแล้วไม่หายซะที เลยไม่เสี่ยงดีกว่า เฉพาะขามาก็ชันเอาการ ไม่อยากคิดถึงขากลับเลยหล่ะ

วันมะรืนนังแกระก็จะมาแล้วนี่นา เอ่อ มาค่ายนี่ก็ดีนะ ได้รู้จักคนเยอะขึ้น น้องปีหนึ่งก็น่ารัก เพื่อนๆก็ได้คุยมากขึ้น ดีจัง พี่ๆปีแก่ก็ใจดี พึ่งรู้ว่าพี่ต่อ4 ก็จำเราได้ด้วยแฮะ ดีใจหว่ะ ^^ คืนนี้สงสัยคงหลับเป็นตาย ไปเดินทางไกลเหนื่อยชะมัด วันนี้ได้ทำอะไรหลายอย่างมากจนไม่มีเวลาว่างคิดอะไรเลย แถมยังรู้สึกว่าวันนี้มื้อเย็นอร่อยว่าทุกวัน 555+

อ้าว วันนี้ไม่คิดถึงแฮะ 16:40

17/3/08
วันนี้เปลี่ยนผลัดแล้ว ไปอยู่โครงงาน (ได้ทำงานสะใจ) เมื่อเช้าก็ตอกไม้แบบไป สนุกดีแต่ร้อน แดดแรงชะมัด ตอนบ่ายรู้สึกเพลียๆ แอบงีบซะงั้น (เลวจริงๆ ขอโทษผลัดโครงงานด้วยค่า T,T) โครงงานยังไม่คืบเพราะต้องรอไม้จากชาวบ้าน ตอนนี้ก็เลยมีแค่เสา 6 ต้น รู้สึกว่าตอนบ่ายจะหล่อคานไปได้ตัวนึงละนะ (ตอนที่หลับน่านแหละ ขอโทษจริงๆค้าบบ)

อยู่ๆก็รู้สึกตะหงิดๆ เบื่อๆ "สิ่งแวดล้อม" ซะงั้น อยากจะตะโกนว้ากๆๆๆใส่ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป พอหละเดี๋ยวเป็นประเด็น เดี๋ยวนี้หิวกระหาย อาหารก็แบบเดิมๆ เปลี่ยนเมนูในแต่ละมื้อนิดหน่อย แต่รู้สึกว่ามันอร่อยขึ้นทุกมื้อๆแฮะ และแน่นอนว่าไฟนอลราวตลอด ฮาๆๆ สรรเสริญเพื่อนๆจริงๆหว่ะ คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วที่จะได้นอน พรุ่งนี้ชนผลัดคนเยอะอาจจะต้องให้น้องนอน

พี่แนน3เอาด้ายขึ้นมาด้วย เลยได้ฝึกทำข้อมือ สนุกดี เส้นแรกที่พี่แนนสอนตอนนี้ก็ใส่อยู่ ใช้ด้ายสามสีห้าเส้น น้ำตาล-เหลือง กะ สีเขียวมะกอก(ติ๊ต่างเอาเอง จริงๆมันสีเขียวขี้ม้าต่างหาก ฮ่าๆ) ตั้งใจทำมากเส้นนี้กะว่าจะเอาไปให้คนที่กทม.แต่คงธรรมดา ไม่ให้ละ ใส่เองดีก่า สักพักคนทำมาเยอะขึ้นเปลี่ยนค่ายกลายเป็นศูนย์ศิลปาชีพบางไทรกันเลยทีเดียว มองไปมุมไหนก็จะมีแต่คนนั่งถัก เพราะสิ่งจรรโลงใจผลัดหนึ่งช่วงแรกก็มีแต่โคนัน เกมเศรษฐี โดมิโน กับไม้แบดหักๆ วันหลังๆเลยเล็งหากิจกรรมใหม่ๆทำกันใหญ่

ขอจด ลงไปจะไปกิน!
หนมปังพริกเผา, หนมปังเนยนม, บะหมี่, โยโย่, มาม่าต้มไข่, MK, กินกับเยอะๆ กินข้าวน้อยๆ, ไอติม, ผลไม้, โรตีไมโลนมเยิ้มๆ, ทวิสตี้ช็อต, น้ำดื่มเย็นๆ เย็นชื่นจายยยยย อยู่บนค่ายกินแต่น้ำต้มสุกอุ่นๆ ฮือๆๆ

ลงไปขี้ด้วย 17:10

18/3/08 เขียนย้อนหลัง
วันนี้ทำผลัดโครงงานวันสุดท้ายแล้ว ได้ขุดดิน ถากหน้าผามาปรับระดับดิน หล่อคานคอดิน ไลน์หิน ไลน์ทราย(ไม่ใช่ไซด์ไลน์) เหนื่อยสุดๆ สะใจชะมัด แต่สวัสบอกไม่ให้อาบน้ำ!!! โอ้วววว ทรมานจิตใจ ต้องนั่งทำตัวเหม็นไปหนึ่งคืน พอเลิกผลัดก็มานั่งรอผลัดสองที่เรือนกลาง ทุ่มก็แล้ว สองทุ่มก็แล้ว ไม่มาสักที สังเห่า(หรณ์!!!!)ในใจว่าจะต้องเกิดเรื่องแน่ๆ ซักพักเห็นชาวบ้านวิ่งมาตามทรายไปรับโทรศัพท์ สรุปว่ารถเสียกลางทางจอดพักอยู่ที่แม่แจ่ม พรุ่งนี้ถึงจะขึ้นมา อดกินข้าวกะนังแกระเลยหง่ะ โฮววววววววว แต่เปรมสิคะคืนนี้ ได้กินกับข้าวแบบเปรมสุดๆ เนื่องจากสวัสคาดการณ์ว่าจะชนผลัดเลยทำอาหารมาซะเยอะ เปรม เปรมจริงๆ ประหนึ่งแร้งลงค่ายและแน่นอนว่าก็ไฟนอลราวอีกแล้ว วะฮะฮ่า..

วันสุดท้าย จะได้กลับสู่โลกแห่งความเจริญ แหกขี้ตาตื่นมารอนังแกระแต่เช้า แล้วผลัดสองก็มาถึงประมาณแปดโมงกว่าๆ คนเยอะเว่อร์ สิริรวมแปดสิบสองชีวิต ปีหนึ่งมากว่าเจ็ดสิบห้าชีวิต ประหนึ่งมีตติ้งสตู ก็ดีคนเยอะดีท่าทางน่าสนุก น่าเสียดายที่ไม่อาจเอาชนะลำไส้ใหญ่ได้ เลยไม่ได้อยู่ต่ออีกผลัดกะน้องรหัสเลยหว่ะ

ขากลับพอออกจากค่ายมาถึงช่วงที่มีสัญญาณก็เลยเปิดเครื่องโทรหาคนที่คิดถึงที่ซู้ดดด ได้คุยแค่แปบเดียว แต่ก็โอเค้โทรติดก็แปลว่ายังสุขสบายดีหล่ะนะ แต่ยังไม่ยอมโทรหาแม่นะ ขอเที่ยวสักวันสองวันก่อนแล้วค่อยโทรบอกว่าออกค่ายแล้ว วะฮะฮ่า ไอ้ลูกเลวววว!

สรุปไปค่ายไม่ได้คู่ ไม่ได้คี่(ขี้) แถมยังเป็นไอ้ขี้เหงาเหมือนเดิมด้วย เหงากว่าเดิมอีก อ้ากกกก อยู่บนดอยเปลี๊ยวเปลี่ยวหัวใจ ไม่มีใครคิดถึงเลยสินะ โฮวววววว (ความจริงก็มีแหละ แต่ไม่บอกหรอก ก๊ากกกก)

ขอบคุณปอมปอม ที่ชวนเรามาค่ายและคำแนะนำสำหรับคนค่ายใหม่ เกือบไม่ได้เอาถุงนอนไปแล้วหล่ะ
ขอบคุณฟลอเร้น สำหรับกับข้าวที่ไม่ว่าจะเอาอะไรมาทำก็อร่อย
ขอบคุณแทน หุงข้าวส้วยสวย อร่อยมากจ่ะ
ขอบคุณน้องไหม กุลสตรีผู้บอบบาง ขอบคุณที่ทำให้เรามีรอยยิ้มเวลาไหมเขิน ฮาๆๆๆ
ขอบคุณหม่อมมิกเพคะ
ขอบคุณไอน้องฝนที่ทำให้ได้รู้จัก ไมค์ เบอร์เกอร์
ขอบคุณผลัดปชส.ที่พาไปเที่ยว สนุกมาก
ขอบคุณผลัดโครงงาน มีความสุขมากที่ได้ทำผลัดนี้
ขอบคุณผลัดสวัส สำหรับทุกอย่างบนค่าย
ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ สำหรับมิตรภาพดีๆและรอยยิ้มจริงใจ ที่หาไม่ได้จากที่ไหนอีกแล้ว
และเสียดายมากที่ไม่ได้อยู่ครบสามผลัด

ประทับใจมาก ค่ายสนุกจริงๆ

edit -- ฮือๆๆๆ แปะสไลด์ไม่เป็น ใครรู้วิธีมาบอกหน่อยนะเคอะ --

บ้านพุยใต้ : หลังบนสุดคือโบสพระแม่มารีฯ

อากาศดีมากกกกกกกกกก

ลำธารน้ำเย็นชื่นจายยยยยยยยยยยย

 
วิ่งไปไร่หอม (อีกวันนึง)

สนามกีฬา : ลานสัน

สวยเน้อออ 

ไร่หอม

ด.ช.พลวัต : ลูกชายป้อ2 แฟนพี่ต่อ4

น่าจะมื้อเช้า

ราชรถ

 
น้องไหม น้องหม่อม รัก สถ. น้องใหม่ สน.

นังแกระ!!มาถึงซะที บู่ววว บู่วววววววว

ปี2!!!!!!!!!!!!!

credit รูป : ปิงสิงห์มอร์ต้า2

"ค่ายหน้าไปกันอีกนะ"