iDoi* Marter'

ส่งไปแล้วเรียบร้อยค่ะ โปรเจคชิ้นแรกของวิชาสตูดิโอปีสาม เป็นโปรเจคทิ้งทวนบ้านพักอาศัย เพราะหลังจากนี้คิดว่าคงไม่มีให้ทำบ้านอีกแล้วหล่ะ(มั้ง)

อย่างที่เคยกล่าวไปในเอนทรีเก่าก่อน --- น่าจะเรียกว่าเพ้อหรือบ่นมากกว่าจะเป็นการกล่าวถึง ว่าเป็นโปรเจคพรีออโต้แคด พรีโฟโต้ชอป พรีมันแม่งทุกอย่าง ยกเว้นก็แต่ทรีดีแมก ที่นังอืดเครื่องนี้รับไม่ไหวจริงๆ

ทำชอปไปกระตุกไป งานหายมั่งอะไรมั่งไปครั้งนึง >> กดดูเอาเถิด

มีงานส่งกับเขาก็บุญแค่ไหนแล้ว เป็นโปรเจคที่รู้สึกว่าโพรเสสสุดท้ายในการทำแบบจริงมันช่างยาวนาน ฉันลองนับดูเล่นๆแล้ว เฉพาะเพลต ทั้งดราฟทั้งพรีเซ้นต์ ใช้เวลาทำทั้งหมดกว่าสิบวัน ตั้งแต่วันพฤหัสถึงวันเสาร์ของอีกสัปดาห์  ส่วนโมเดลก็ทำในอีกสองวันสองคืนที่เหลือ

โอยยย มันช่างยาวนาน สุดแสนจะเหนื่อย ท้อมั่งอะไรมั่ง บางทีก็เฝดจนไม่อยากทำเลย กำลังนั่งตัดโมเดลอยู่ ก็ทิ้งมีดคัตเตอร์ไปดื้อๆ หนีมาอัพเอนทรีแก้เซงแก้เฝดไปหลายเมื่อเทียบกับสภาวะปกติ

ไม่อธิบายโปรแกรมหล่ะค่ะเกรงว่าจะยืดเยื้อ นี่ก็ตีสามแล้ว ง่วงนอนม้ากกก ถ้าไม่ติดส่งงาน ป่านนี้หลับไปแล่ว มาดูรูปตามสัญญากันเลยแล้วกัน

อ่อ สีในรูปจะแรดหน่อยนะคะ พอเซฟแล้วมันเป็น RGB  เพลตจริงสีจะตุ่นๆกว่านี้ค่ะใช้โหมด CMYK เพื่อให้ตรงกับเครื่องปริ้นที่ร้าน

เพลตขนาด 24"x30" (ประมาณหนึ่งอิม หรือ A1) ใหญ่เว่อร์ ตกแผ่นละร้อย ไปอัดที่ร้านอัดรูปชื่อดังแถวเซนทรัลลาดพร้าว ชื่อร้าน จักรวาล ถามเด็กสถาปัตย์ปีโตๆหน่อยรู้จักดีทุกคน (ฉันก็เพิ่งจะรู้จักก็ตอนทำโปรเจคนี้แหละค่ะ)

นี่เป็นตัวผังบริเวณค่ะ ไซต์อยู่แถวๆบีทีเอสทองหล่อ เข้าซอยมาไม่ลึกเท่าไหร่ ที่แคบชะมัด

อยู่ติดคลองระบายน้ำ บรรยากาศโดยรอบเกินบรรยายค่ะคุณ ต้องใช้พรีเซ้นช่วยหลอกตาประมาณนี้

ผังพื้นชั้นหนึ่งกับชั้นสองใช้เวลาทำนานมากกกก เพราะต้องใช้ความง่าวอย่างมากในการตัดสินใจเบียดเบียนเวลาทำงานไปนั่งหาแปลนรถตั้งสี่คันเพื่อนำมาใส่ในแปลนสนองตัณหาของนาง และก็ได้สมใจตรงตามคอนเซปต์(ที่คิดเอาเองไม่เกี่ยวกับที่คุยกับอาจารย์) คือยังไงก็ได้ขอให้มีมินิคูเปอร์อยู่ในแบบ ฮ๋าๆๆๆ

ชั้นสามกับผังหลังคา ตั้งใจไว้แต่แรกว่าจะให้แมสอาคารชิดไปทางด้านทิศตะวันตก เพราะเงียบสงบกว่า เรื่องร้อนไม่เท่าไหร่เพราะเอาห้องน้ำ, walk-in closet มาบังไว้หมดแล้ว ไหงดูอีกทีแมสถูกดันมาชิดถนนซะงั้นหน่ะ คงเป็นเพราะส่วนยื่นของอาคาร+หลังคาที่ยื่นมาชิดไซต์พอดี แล้วก็เรื่องกฏหมายอาคารด้วยค่ะ

รูปตัด พรีเซ้นไม่ทันแล้วจริงๆ เลยต้องเทๆ ปาดๆ แมบคน แมบรถ สเปก จบ! ปริ้น!

รูปนี้ยกไปทำที่บ้านน้องรหัส เพราะจะเอาโมเดลไปให้น้องช่วยตัด+ปริ้นเพลตที่จักรวาล ปรากฏว่านางยังพรีเซ้นไม่เสร็จ เหลือรูปตัดบี อีกหนึ่งรูปเต็มๆ กว่าจะได้ส่งร้านก็กินไปบ่ายวันเสาร์ T T รู้สึกวิกฤติมากๆจริงๆ ตอนนั้น

มาถึงรูปด้านเสร่อมาก สองด้านนี้ทำเป็นภาพแรกสุดของการพรีเซ้น ยกนังอืดไปให้พี่ช่วยสอนทำชอป เกิดมาก็โปรเจคนี้ครั้งแรกหล่ะค่ะคู๊ณที่ได้ใช้ชอปอย่างคุ้มค่านะฉันว่า บอกอย่างไม่อายว่าใช้เวลาทำทั้งหมด 8 ชั่วโมง ด้านตะวันออก 5 ชม. ด้านตะวันตกอีก 3 ชม.

รูปด้านนางก็ยังแอบเอามินิสีเหลืองใส่เข้าไป

รูปนี้เร็วหน่อย เฉลี่ยด้านละ 3 ชม. (เร็วตรงไหน ) ดูไปดูมา มันรกจังวะ คงเพราะเป็นครั้งแรกกับชอป มีอะไรก็จับยัดใส่ๆๆไปซะจนรู้สึกได้ว่าเยอะเกิน ความจริงมันไม่ต้องพรีเซ้นเว่อร์ขนาดนี้ก็ได้นี่นะ อันนี้ที่โดนพี่รหัสติมาเรื่องท้องฟ้าที่แจ่มไปทำให้เด่นแข่งกับงาน น้อมรับไว้ปรับปรุงโปรเจคหน้าคร้าบบ

ตีพถ่ายรูปโมเดลแบบคร่าวๆ ส่งไปให้พี่ช่วยตบชอปให้ แค่นี้ก็หรูแล้วว ขอบคุณพี่แพรมากกกกกก

สุดท้าย
จับโมเดลจริงมาถ่ายก่อนส่ง ทำเป็นโมขาวเพราะมีประสบการณ์ทำสีแล้วไม่เสร็จ โปรเจคนี้เลยขอไม่เสี่ยง

เรียบบบ

ด้านหน้า

โชว์ถึกหลังคา --- เพราะไม่มีอะไรจะโชว์

ส่วนนี้ได้น้องรหัสกับเพื่อนน้องรหัสมาช่วยตัดเส้นให้ตอนเช้าวันส่ง ขอบคุณน้องๆมากกกกกกกกกกกกก

ลงไว้เป็นอุทาเห่าหอนสอนใจ เผื่อมีน้องแวะมาดู ก็อยากจะบอกให้เผื่อเวลา แบ่งเวลาดีๆ เฝดมันเฝดกันได้ทุกคน แต่ต้องหาคนคอยกู้อย่าให้ความเฝดจมตัวเราลงไปจนขุดไม่ขึ้น แต่จะมาหาดูดีไซน์อะไรแถวนี้ไม่มีให้ดูหรอกนะ ฮ่ะๆ มีให้ดูแต่ความเสร่อ ฮ่า.....

รู้สึกพอใจกับงานนี้ที่สุดตั้งแต่ทำโปรเจคมา ชอบและก็ค่อนข้างสนุก(ตอนพรีเซ้นเพลต สนุกมาก) แต่ก็เปลืองมากทีเดียวทำคอม ค่าปริ้นเฉยๆก็เกือบพัน ไม่รวมค่าเดินทางอีกหมดไปพันกว่าๆมั้ง ไม่กล้ารวมยอด กลัวหัวใจวาย  มันก็ดีไปอย่างนะคะส่งโปรเจคใกล้สิ้นเดือน ถึงจะแกลบแต่อีกไม่กี่วันเงินเดือนก็ออกแล้ว

ขอบคุณพี่แพร    สำหรับรูปตีพ ให้ทำเองคงทำไม่ได้แล้ว ณ จุดนั้น เบลอมาก นิ่งมาก มือไม่ขยับแล้ว
ขอบคุณพี่ซู    ที่อยู่เป็นกำลังใจให้ทุกค่ำคืน --- ออนทิ้งไว้แล้วหนีไปนอน 55
ขอบคุณเหม่ย  ที่ช่วยทำปก แปะรูป แปะชื่อ รวมเพลต
ขอบคุณเบนซ์  สำหรับน้ำใจเล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่
ขอบคุณ..  ที่ไม่คิดถึงกัน ที่ไม่โทรกลับ ทำให้ฉันรู้ว่า ฉันเริ่มจะอยู่ได้แล้วโดยที่ไม่มีคุณ
ขอบคุณน้องเข้ เอ้ย น้องว่าน (55)  ที่มาช่วยตัดหลังคาตอนเช้า
ขอบคุณนังแกระ  น้องรหัสสุดที่รัก ขอบคุณที่ช่วยตัดโม ขอบคุณที่เลี้ยงข้าว ขอบคุณที่ให้ดูยูบีซี ขอบคุณที่ไปส่งปริ้น ขอบคุณสำหรับกำลังใจทุกวินาที ขอบคุณที่ช่วยบิ๊วไม่ให้พี่เฝด ขอบคุณที่รับฟังพี่รั่วตอนตีสาม ขอบคุณที่เสียสละเวลาอยู่กับพี่รหัสห่วยๆคนนี้ทั้งวันทั้งคืนจนถึงเช้า

สุดท้ายที่สำคัญที่สุด..

ขอบคุณหม่ามิ๊  ที่โทรมาหา ณ เวลาที่ลูกต้องการแค่เพียงกำลังใจจากใครสักคนบนโลก

ไม่รู้จะคุ้มไหมกับทุกอย่างที่ทุ่มเทไป .. ฉันว่าฉันเต็มที่กับมันแล้วนะโปรเจคนี้ จะมีนิดหน่อยก็ตรงรูปตัดที่คิดว่ายังได้อีก ถ้าไม่ติดว่าต้องรีบส่งปริ้น รีบทำโมเดลแล้ว คงทำได้ดีกว่านี้

ไว้เกรดออกจะมาบอกอีกทีค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ำคืนที่แสนยาวนานอีกคืน..

อ้อ! ชีวิตยังไม่จบอยู่แค่นี้ค่ะ ส่งเมื่อวาน วันนี้รับโปรเจคใหม่

โรงเรียนสาธิตแก่งคอย (อันที่จริงคือโปรเจคจำลอง ร.ร.สาขาของสาธิตจุฬาฯ ไซต์อยู่ที่สระบุรี)

ไว้จะมาอัพเดทให้ฟังวันหลังค่ะ ไม่อยากจะเอื้อนเอ่ยไปมากกว่านี้ กลัวจะเฝด ไม่ทันจะคิดแบบก็จะเป็นลมกับขนาดไซต์แล้ว 

   บ้ามาก   บ้าไปแล้ว   จะใหญ่ไปไหน

ยังนึกสงสัยอยู่ในใจว่า เสร็จโปรเจคนี้ฉันจะได้ปริญญาเลยไหมนะ

ใหญ่กว่าทีสิสพี่อีก!