iDoi* Marter'

ขอบคุณย์สำหรับแมสเสสทุกฉบับ แ้ล้วก็เสียงทรูโทนที่ทำให้รู้ว่ามือถือฉันยังใช้การได้ดี

อภัยให้อีด้อยด้วยที่ไม่ได้ตอบกลับกระทั่งโทรหาใครหลายๆคนที่ไม่ได้พูดคุยกันนาน

แต่ก็ยังมีน้ำใจจดจำวันนี้ได้  ขอบคุณย์มากนะคะ

ขอบคุณชาว exteenian ที่แม้จะไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัวแต่ก็ยังมีคำอวยพรดีๆส่งมาให้

ทุกเม้นอ่านไปก็อมยิ้ม และรู้สึกมีความสุขลูกเล็กๆ ล่องลอยอยู่ในช่องท้องเต็มไปหมด

นี่สินะ ความอบอุ่นแบบ exteen  ฉันรัก exteen ค่ะ กี้สๆ

คุณ little man ส่งมาให้เซอร์ไพร้ส์มากเลยค่ะ ขอบคุณย์นะค๊า

ขอบคุณย์ย้อนหลังไปถึง งานสอนอ สำหรับน้ำใจทุกหยาดหยดที่เมตตากรุณาสละเวลาปิดเทอมอันมีค่า

ไม่มีทุกคน วันนี้ก็ไม่รู้จะสุขได้อย่างนี้หรือเปล่า  

รักนะ จุ๊บๆ กลับเมืองกรุงเมื่อใดจักนำของฝากเมืองเจียงใหม่ไปถวาย

ขอบคุณย์ คุณ นะคะ ปีนี้ธรรมดามากเลยเนอะ ไม่มีอะไรมากมาย แต่ฉันก็ชื่นใจ

ฉันแอบหวังเล็กๆว่าคุณจะเป็นคนแรกค่ะ  หวังเหมือนเดิม เหมือนทุกปีที่ผ่านมา

แต่ก็ไม่เป็นไร ดีกว่าคุณไม่ส่งมานะ ไม่งั้นน้อยใจตายเลย

รู้ว่าคุณยุ่งมาก แต่ก็ยังอุตส่าห์เจียดเวลานึกถึงฉัน

รู้ว่าคุณไม่ว่าง แต่ก็ยังไม่ลืมกัน

รู้ว่าคุณไม่ใช่ แต่ก็ยัง .. เอะ .. ไม่เกี่ยวๆ

ขอบคุณย์นะ

ถึง คุณ อีกคนนะคะ วันนี้เกือบจะเศร้า็เพราะคุณเลยนะ

คิดว่าลืมซะแล้ว ฉันหล่ะรอทั้งวัน อยากเป็นคนสุดท้ายก็ไม่บอก

อย่างที่บอกว่าปีนี้พิเศษมาก เพราะได้ฉลองวันเกิดตัวเองบนรถบขส.กรุงเทพฯ - จอมทอง

ปกติด้อยกลับรถ กรุงเทพฯ - แม่สอด ยาวรวดถึงบ้านเลยค่ะ สนนราคาก็ สี่ร้อยกว่าบาทสำหรับรถ ป.1

แต่ไม่รู้ทำไมทั้งที่ไม่ใช่หน้าเทศกาลคนกลับกันเยอะจังแฮะ กะว่าซื้อตั๋วแล้วขึ้นรถเลย

ปรากฏว่ารถเต็มหมดทุกคัน ทุกบริษัท  ตายหอยแล้ว นี่อีด้อยต้องนอนหมอshit  รึคะเนี่ย

ก็เลยตัดสินใจนั่งรถสายเหนือแล้วลงที่ตากสามร้อยกว่าบาท ต่อรถตู้เข้าบ้านอีกหกสิบบาท

วีรกรรมก็อย่างที่เล่าไปแล้วค่ะ นึกถึงแล้วยังอยากอ้วกมิหาย

มาถึงบ้านวางกระเป๋าได้ไม่ถึงครึ่งนาที แม่ยกตะกร้าส่งให้ไปใส่บาตรทันพระมาพอดี

อิ่มบุญแต่เช้า

...

บ่ายๆ ด้อยไปดูน้องทำค่ายที่โรงเรียนค่ะ เร่งกลับมาให้ทันวันเกิดก็เพราะเหตุีนี้ด้วยประการหนึ่ง

เป็นค่ายแนะแนวน้องโรงเรียนที่ด้อยและเพื่อนร่วมห้องริเริ่มไว้เมื่อปีที่แล้ว ตั้งใจทำให้มีต่อๆไปทุกปี

ปีนี้ได้รุ่นน้องมาช่วยทำต่อ กลับมาเห็นค่ายอีกครั้งก็คิดถึง 

credit : www.sanfuncamp.com

เย็นๆ ไปทานข้าวกับครอบครัว ที่ร้านป.ปลาสดค่ะ ร้านนี้เมื่อก่อนเป็นร้านเล็กๆ ริมทางลงก่อนถึงแม่สอด

แต่บรรยากาศดีมาก ฉันมาทีไร เป็นต้องนั่งหลังสุดของร้านเลยค่ะ

ดูวิวสิ

พระอาทิตย์กำลังจะตกดินเลยค่ะ บรรยากาศจริงๆ โรแมนซ์มาก

เทือกเขาที่เห็นอยู่ลิบๆนั่น คือ เทือกเขาตะนาวศรี ค่ะ มองๆไปก็ประเทศพม่านั่นเอง

เทือกเขานี้เริ่มจากเขตจังหวัดตากนี่แหละทอดตัวลงไปทางใต้ ครอบคลุมพื้นที่หลายจังหวัด

ผ่านประจวบคีรีขันธ์ไปสุดที่อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง ยาวประมาณ 250 กิโลเมตร

สูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ยประมาณ 900 เมตร

และบางส่วนของเทือกเขาตะนาวศรีนี้จะเป็นแนวกั้นเขตแดนระหว่างไทยกับพม่าด้วยนะฮะ

creditข้อมูล : http://www.st.ac.th/suda/Printable/west.txt

พอคืนวันที่ 9 ฉันก็ออกเิดินทาง โก ทู เจียงใหม่ พร้อมกับครอบครัว กลับมาบ้านเมื่อวันก่อนนี่เองค่ะ

เป็นการไปเที่ยวระดับครอบครัวครั้งแรกในชีวิต ไว้เดี๋ยวจะมาเล่ารายละเอียดให้ฟังนะเคอะ

ขอบคุณย์ทุกคนนะคะที่ทำให้วันเกิดปีนี้พิเศษขึ้นกว่าปีที่ผ่านๆมา

...

ตอนนี้ด้อยอยู่บ้านนอกเรียบร้อยแล้วค่ะ ฮิฮิ

ออกจากหมอshit ประมาณสี่ทุ่ม มาถึงตากตีสามกว่า เร็วชะมัด

ต่อรถตู้เข้าแม่สอดถึงเกือบๆหกโมงเช้า

อากาศหนาวเย็น หมอกหนาๆบนดอย ปะทะใบหน้าตลอดทาง ได้ใจมาก ฟีลนี้เรย >>

ระหว่างทาง รถตู้แม่มดริฟขึ้นเขาลงเขาอย่างเร็ว คงกะทำรอบ เ้ข้าใจค่ะพี่ แต่นู๋วหัวใจจะวาย

อีด้อยแทบอ้วกค๊าา ดีว่ามีเนเช่อรอลแอร์ช่วยประทังชีวิต

กะจะหลับสักเงียบนึง สรุปไม่ได้หลับ อะดรีนาลีนหลั่งอีกต่างหาก ตาค้างเลยอิฉัน

ไว้คืนนี้จะมาอัพเพิ่มเติมนะเคอะ มีเรื่องอยากเขียนเยอะแยะเลย รูปที่ดองไว้ก็เกลือขึ้นแล้วค่ะ

ขอลาไปทีด้วยประโยคนี้

...

..

แม่สอดหนาวมาก!