iDoi* Marter'

อัพเอนทรีวันเกิดแล้วค่ะ ว่างๆจิ้มไปดูได้นะ

ลงแต่รูปได้มั้ยคะเนี่ย ไม่มีอะไรจะอวดอ้างจริงๆงานนี้

--- อัพแล้วก็ขึ้นมาเตือนว่ารูปเยอะนะเคอะ ขออภัยหากโหลดนาน ---

เป็นโปรเจคดีไซน์เดี่ยววิชาภาคชิ้นแรกค่ะหลังจากที่ผ่านงานชิ้นเล็กสดไม่งอกมาทั้งเทอม

งานไฟนอลปีนี้ถ้าเทียบกับงานพี่ปีที่แล้ว (บ้าน6ชั้น ดีไซน์ทั้งแมสและอินทีเรีย) แลดูงานสบายกว่ามากๆ

จำได้ว่านั่งร่ำหมูกะทะฉลองวันเกิดอยู่ดีๆ (ช่วงเดียวกันพอดีสินะ) พี่รหัสก็โทรมาตามไปตัดโมเดล

เห็นงานพี่แล้วก็เห็นอนาคตตัวเองอยู่รำไรริบหรี่ ณ จุดนั้นก็เตรียมใจไว้ล่วงหน้ากันเลยทีเดียว

งานชิ้นนี้อีด้อยแอบเฝดตั้งแต่ยังไม่เข้าสู่สัปดาห์นรกเลยหล่ะค่ะ

เป็นเทอมที่บัดซบ สอบ ส่งรายงาน ส่งโปรเจค ตารางซ้อนกันเว่อร์ แทบไม่ได้หายใจหายคอ

โดยเฉพาะเรื่องที่อีด้อยนั้นง่อยทรีดีอย่างมาก ไม่เป็นแม้กระทั่งขึ้นกล่อง

ลังเลใจอยู่นานว่าจะำทำมือหรือจะงม3dดี สุดท้ายก็ได้เพื่อนช่วยทำทรีดีให้ทั้งหมด

โมเดลก็ได้ มังคุช ผู้มีใจอารีเือื้อเฟื้อสถานที่แถมช่วยตัดโมเดลโต้รุ่งอย่างมิรู้เหน็ดเหนื่อย

แลผองเพื่อน ไม่ว่าจะเป็น ล้งเล้ง จ๊ะโอ๋ นัดจี๋ อาม่า เจ๊แอม ฉิ่นส์ น้องฉัน

แลความห่วงใยจากเพื่อนชาวสอถอ แลนด์ ไอดี ทุกทั่น อีด้อยนั้นซึ้งในพระคุณย์อย่างหาที่สุดมิได้

ขอให้เจริญๆได้เอกันทุกโปรเจคนะ สาธุ

เพลตค่ะ สุดท้ายอาจารย์ให้ส่งเป็นไฟล์ ppt (powerpoint)

ไฟล์กระจึ๋งเดียวก็อยู่แล้วดันทำซะใหญ่เท่า A3 สงสารอีอืด(โน้ตบุคของนู๋ว)เป็นที่สุด

ด้อยทำร้านขายกล้องค่ะ ไม่รู้จะขายอะไร ก็เอาใกล้ๆตัวนี่แหละ

ใจจริงอยากขายแค่ dslr แต่อาจารย์บอกว่ายอดขายอาจไม่พอจ่ายค่าเช่าตึกในสยาม

ก็เลยต้องไปเ้น้นคอมแพคแทน เจาะกลุ่มวัยรุ่นแทนที่จะเป็นคนที่สนใจเรื่องกล้องจริงๆ

เคส ก็ดูจากร้านกล้องใหญ่อย่างfotofileเรื่องฟังก์ชั่น กับดูเลเอ้าท์จาก istudio เมืองนอกค่ะ

ปวดหัวอีตรง istudio บทความอังกริ๊ชทั้งดุ้น อีด้อยนั่งแปลมึนส์ไปเลยค่ะ ต้องส่งให้เพื่อนช่วยแปลอีกแรง

ตายๆ สกิลด้านภาษาของฉันนี่อ่อนแอสุดจะหาที่เปรียบ

ไซต์อยู่สยามค่ะ อาจารย์ว่าคนเยอะดี อันที่จริงเลือกสี่แยกพญาไทกะเจาะกลุ่มวัยรุ่นที่ไปเรียนตึกอุ๊

แต่อาจารย์ว่าคงขายได้ไม่มาก เลยจำต้องโยกย้ายมาสยาม เหมือนเพื่อนๆ

นี่ถ้าเอางานของแต่ละคนมาเรียงต่อๆกันเนี่ย เป็นสยามได้อีกซอยเลยหล่ะค่ะ

คอนเซปต์ อย่างแถ

ด้อยไม่ถนัดงานมีคอนเซปต์เลยค่ะ ชอบงานฟังก์ชั่นมากกว่า แล้วก็ง่าวมากกับการแถคอนเซปต์

คือต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยในขณะที่คนอื่นเค้าเริ่มเข้าที่เข้าทางกันแล้ว

ความจริงโปรเจคนี้ด้อยทำแบบโนคอนเซปต์มาตลอด มายัดใส่ทีหลังเพราะคิดว่าถ้ามีคอนเซปต์

อาจอธิบายงานได้ง่ายขึ้น แต่ คิดผิดค่ะ นอกจากจะเหมือนย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นใหม่แล้ว

ยังตีคอนเซปต์ไม่แตกด้วย เวลาน้อยเหลือเกิน และก็อย่างที่บอกว่าไม่ใช่ทางที่ถนัด

แต่ก็ลองดูค่ะ เผื่อโปรเจคหน้าอาจตัดสินใจอะไรง่ายขึ้น ด้อยก็ถือเอาเป็นประสบการณ์ไปค่ะ

แปลนค่ะ ร้านมี 2 ชั้น ... แล้วไง 555

ก็ดราฟแคดแล้วมาพรีเซ้นในฉ่อบเอาค่ะ จะตัดในทรีดีก็ทำไม่เป็น

แบบนี้ดูคลีนกว่าด้วย คลีนมาก ไม่มีอะไรเลย 55 สีแรดไปหน่อย เป็นที่ตั้งโหมดสีค่ะ

ตอนแรกคิดว่าต้องปริ้นส่งเลยตั้ง cmyk ไว้

แต่งานที่ส่งไปก็ไม่เพี้ยนค่ะ เพราะส่งเป็น ppt ไม่เกี่ยวกับอะไรโหมดสี

เหล่ารูปตัดค่ะ ลองใช้ความพยายามที่มีตัดเอาจากทรีดีแล้วมาแปะสิ้นค้าในฉ่อบ

ดูดพลังไปเยอะอยู่เหมือนกัน สีแรดจริงๆ

ต่อไปมาดูตีพง่อยๆ 555

exterior perspective ตอนจูรี่พอรูปนี้ขึ้นก็เรียกเสียงฮาจากเพื่อนๆได้พอสมควร

ฮาเพราะคนที่กำลังจะเปิดประตูร้านนั่นหละค่ะ .. คุณเสด เพื่อนในสตู โอ้ย สีแร้ดแรด

เพื่อนแคปเช่อมุมไว้ให้ประมาณสิบกว่ามุมได้ แต่อีด้อยมีแรงแต่งฉ่อบเท่านี้ค่ะ 555

กุขอโท๊ดดดดดดดด

โมเดลค่ะ

facade ด้านหน้าร้าน

มินิสตูดิโอ ชั้น 2

ส่วนให้บริการลูกค้า ชั้น 2 เฟอร์นิเจอร์โดยมือตัดจากวิศวะ ลาดกระบัง

แม้แต่น้องนุ่งก็เรียกมันมาช่วยค่ะ ตกลงกันไว้แล้วว่ากลับไปต้องเลี้ยงคืน หะ หะ

ทางเข้าร้านกับส่วนขายชั้นล่าง

เสาดำๆ ส่วนใหญ่ เป็นฝีมือฉิ่นส์และจ๊ะโอ๋ค่ะ ส่วนเส้นขาวฝีมือเจ๊กับนัดจี๋

กราบขอบพระคุณย์

บันไดไฮโซ เห็นของเล้งสวยดีเลยตบมา 555 ฝีมืออาม่าค่ะ ประกอบโดยมังคุช .. กราบ

หลังจากพรีเซ้นเสร็จก็โดนไปหลายดอกค่ะ 555 เพราะว่าอีด้อยพูดไม่รู้เรื่อง สื่อสารไม่ครบ

ทั้งเรื่องคอนเซปต์ที่ยังตีไม่แตก อาจารย์บอกว่ายังได้อีกเยอะ

แล้วก็เรื่องดีเทลในงานหลายๆอย่าง ขาดกราฟฟิก ขาดไคลแมกซ์ ที่จะทำให้ร้านดูเด่น เป็นที่ติดตา

การไปจูรี่ทำให้ได้อะไรเยอะเลยหล่ะค่ะ มองเห็นข้อด้อยข้อเด่นของงานตัวเองและงานเพื่อน

ถึงแม้จะรู้ดีว่าแรกๆมันก็จะยังคงจูรี่กันแบบฮาๆ จิกกัดพอประมาณ เลือดไม่ซิบ ไม่ซีเรียสเมื่อขึ้นปีสูงๆ

แต่ก็ัยังยืนยันที่จะพูดคำนี้ ..

"สอนอสนุกมาก!"