iDoi* Marter'

ปีใหม่ปีนี้มารับโปสการ์ดจากด้อยหน่อยนะ >>  100th entry : ด้อยรอยยิ้ม <<

ใครที่ยังไม่ได้อ่านเอนทรีที่แล้วรบกวนกดไปหน่อยนะคะ

...

อารมณ์ของฉันขุ่นมัวอย่างสภาพอากาศเมืองฟอร์ค รัฐวอชิงตัน มาได้สองสามวันแล้ว

ฉันคิดว่าจะหยุดพูด หยุดเขียนถึงอะไรที่มากระทบความรู้สึกอันบอบบางของฉันมานานพอสมควร

กระนั้นก็ไม่เคยทำได้สักที พยายามหลีกเลี่ยงแต่ก็อดไม่ได้ที่จะเขียนและมั่นใจว่าต้องเขียนอีกเรื่อยๆ

ตราบใดที่เรื่องเหล่านี้ยังมีอิทธิพลต่อสมาธิของฉันจนไม่สามารถจดจ่อกับงานที่กองอยู่ข้างหน้าได้

แต่สำหรับเรื่องนี้ ฉันจะเขียนถึงเป็นครั้งสุดท้าย

คนเย็นชา    ฉันหมายถึงคนที่ดูมีความลึกลับทางอารมณ์ซ่อนอยู่ภายใต้รูปกายภายนอกที่เรียบเฉยนั้น

ด้านหนึ่งอาจมองว่าน่าค้นหา แต่อีกด้านหนึ่งช่างน่าอึดอัดที่ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกไว้อย่างเงียบงัน

ไม่มีแม้แต่คนรับฟัง ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกได้อย่างลึกซึ้งนอกไปเสียจากตัวของเขาเอง

ฉันเพิ่งพบว่าตัวเองเป็นคนเย็นชาต่อคนรอบข้างมากขนาดไหนก็เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

ฉันเห็นตัวเองผ่านม่านตาของใครบางคน คนที่บอกว่าฉันเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปมากจากวันก่อน

ฉันเดาว่าใครคนนั้นคงมองเอาจากการกระทำและการแสดงออกของฉันกระมัง

เพราะนอกจากการกระทำที่เปลี่ยนไปจากวันก่อนแล้ว ไม่มีสิ่งไหนเปลี่ยนไปเลย

ไม่เลยแม้กระทั่งความรู้สึกของฉัน ทุกอย่างมันยังเหมือนเดิม

ฉันไม่ใช่คนอัธยาศัยดีมีรอยยิ้มตลอดเวลาและก็ไม่ได้เป็นคนน่าคบหาอะไร

คนรู้จักกันทั่วไปไม่มีใครให้ความสนใจในตัวฉัน นั่นเป็นสิ่งที่ฉันยินดี ฉันพอใจจะอยู่ในโลกเงียบ

มองธรรมชาติมากกว่ามองหน้าคน คุยเท่าที่จำเป็น ยกเว้นว่าสนิทกันมากนั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ฉันเป็นคนเลือกปฏิบัติ และจะปฏิบัติดีเป็นพิเศษกับคนที่รู้สึกพิเศษด้วยเท่านั้น

หมายถึงการดูแล เอาใจใส่ เป็นห่วงความรู้สึก และให้ความช่วยเหลือในทุกๆเรื่อง

มีคนไม่มากที่ผ่านเข้ามาในชีวิตแล้วฉันรู้สึกพิเศษกับเขา มีไม่กี่คนจริงๆ

ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ตำแหน่งสวยหรูหรือความภูมิใจบ้าบออะไรที่จะต้องแย่งกันอยากเป็น

ก็แค่เป็นคนสำคัญของคนเย็นชาคนหนึ่งบนโลก ซึ่งบังเอิญว่าเป็นฉันซะด้วย

ที่จริงฉันเป็นคนมอบตำแหน่งนี้ให้โดยที่เขาเองไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

"คุณเป็นคนพิเศษของฉันแล้วนะ นับตั้งแต่วินาทีนี้" เสียงนี้ดังก้องในตัวฉันนับตั้งแต่วินาทีที่ฉันแน่ใจ

คุณคงเคยมีคำถาม..

หากจะหาเหตุผลว่าทำไมฉันถึงทำอะไรให้คุณมากมาย ทำไมถึงทำให้ทุกอย่างที่ขอ

แม้ว่าบางครั้งจะถูกคนอื่นมองว่างี่เง่า ไร้สาระ บ้าบอ หรือต้องแลกด้วยน้ำตาก็ยังทำ

ทำไมต้องดิ้นรนเพื่อคุณ อะไรคือสิ่งที่ต้องการจากคุณกันแน่?

เปล่าเลย ฉันไม่เคยต้องการคำขอบคุณ ของขวัญล้ำค่า มื้ออาหารสุดหรู หรือสิ่งตอบแทนใดๆ

เมื่อคุณรู้สึกพิเศษกับใคร คุณจะรู้ คุณจะเข้าใจ

และฉันเชื่อว่าวันนี้คุณก็คงจะรู้แล้วสินะ..

เหตุผลง่ายๆคงเพราะรอยยิ้มของคุณทำให้โลกของฉันสดใสกระมัง

เวลาเจอสิ่งของที่คุณชอบ ก็คิดถึงคุณ อยากซื้อให้คุณเก็บมันไว้

เวลาผ่านที่ที่คุณอยู่ ก็คิดถึงคุณ อยากให้รู้ว่าตอนนี้ฉันอยู่ใกล้คุณมากแค่ไหน

เวลาไปเที่ยวไหนไกลๆ ก็คิดถึงคุณ อยากให้คุณมายืนอยู่ด้วยกัน

เวลาได้ทานของอร่อยๆ ก็คิดถึงคุณ อยากให้คุณได้ทานบ้างเหมือนกัน

เวลาท้องฟ้ายิ้ม ก็คิดถึงคุณ อยากให้คุณเห็น อยากให้อารมณ์ดีเหมือนกัน

สรุปว่า เวลาที่ฉันมีความสุข ก็คิดถึงคุณ อยากให้คุณมีความสุขเหมือนกัน

ฉันแค่อยากตอบแทนความรู้สึกดีๆที่คุณให้มาตลอด

ฉันอยากเห็นคุณมีความสุขก็เพราะคุณคือคนพิเศษของฉันนะคะ

จงเชื่อใจและแน่ใจเหมือนที่ฉันแน่ใจ

คำถามของคุณวันนี้คงเกี่ยวกับฉันที่เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

ฉันเคยทำดีกับคุณมาตลอด วันนี้กลับเย็นชา ไม่ใส่ใจ มองคุณเป็นคนอื่น 

ไม่มีคำแก้ตัวใดๆและยอมรับว่าเปลี่ยนไปเพราะความเห็นแก่ตัว

ฉันไม่อยากรับรู้ความเป็นไปของคุณกับคนของคุณ ... เพราะฉันมันคนขี้อิจฉา 

ฉะนั้นฉันจึงรับฟังคุณน้อยลง  

ฉันไม่อยากเห็นคุณกับคนของคุณทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กน้อย ... เพราะมีฉันเป็นมาตรฐาน ฉันอยากเห็นคุณกับเขารักกัน เข้าใจกัน

ฉะนั้นฉันจึงทำอะไรเพื่อคุณน้อยลง 

ฉันไม่อยากได้ยินสิ่งที่เคยอยากได้ยินจากปากคุณ ...เพราะกลัวว่าความพยายามที่ผ่านมาจะสูญเปล่า

ฉะนั้นฉันจึงพูดกับคุณน้อยลง

จะโกรธที่ฉันเอาแต่คิดถึงความรู้สึกตัวเอง จนไม่คิดถึงความรู้สึกคุณบ้างเลย

โกรธเถอะ ยังไงความพยายามของฉันจะไ่ม่มีวันเปลี่ยน        เพราะไม่อยากเจ็บอีกแล้ว..

อย่างไรก็ตาม ฉันเองไม่อยากให้คุณกังวลหรือใส่ใจมันมากนัก

เรามีอะไรที่ต้องคิด ต้องทำอีกเยอะ ไม่มีเวลาเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

อนาคตไม่รู้จะเกิดอะไร ถึงยังไงฉันก็คงไม่ได้อยู่กับคุณไปตลอด คงต้องมีเวลาที่จากกัน

ถ้าไม่รีบไปซะตั้งแต่ตอนนี้ ถึงวันนั้นฉันคงลำบาก

ที่จริงเวลามันก็แค่ข้ออ้าง ฉันก็แค่กลัวตัวเองทนไม่ไหว ทำอะไรโง่ๆลงไปอีกหน่ะ

ขอบอกสั้นๆว่ามันเป็นเพียงความพยายามที่ปลายทางช่างริบหรี่ของฉันก็แล้วกัน

ฉันกำลังพยายาม พยายามเป็นคนไม่คิดมากอย่างที่คุณบอก โกหกคุณว่าไม่เป็นไร

ยอมให้คุณโกรธ ยอมให้เข้าใจตัวฉันผิดๆ ยอมเสียรอยยิ้มที่มีค่าไป แต่อยากให้รู้

ไม่ทำ ไม่ใช่ ไม่อยากทำ          ไม่บอก ไม่ใช่ ไม่รู้สึก

บางอย่างอาจมีให้น้อยลง แต่ยังคงห่วงอยู่เหมือนเดิม

...

  ไ้ด้โปรด ฟังเพลงอย่างละเมียดละไมทุกคำ