iDoi* Marter'

บล็อกเริ่มส่งกลิ่นแฮะ

รู้ตัวว่าหายหัวไปหลายวัน แต่รอบนี้มิเกิดอาการลงแดงเหมือนโปรเจคร้านอาหารชาวเลแต่อย่างใด

ที่จริงเข้ามาทุกวัน วันละหลายๆครั้งแต่ทำได้แค่อ่านบางครั้งก็ปล่อยผ่านไปเท่านั้น ฮือร์

เอนทรีที่แล้วเอาเพลงมาแปะเอารูปมาปล่อยแล้วก็จากไป ฮ่าๆ

รู้สึกผิดเลยกลับมาเติมกลอนสดให้อีกนิดนึง แต่ชอบมากจริงๆนะสามรูปนั่น

ใครไม่ได้มายืนข้างๆกันเช้าวันนั้น ฉันว่าอาจรับความรู้สึกของภาพไม่ได้ทั้งหมด

ออกแนวแรดแล้ว ถึงกับแสดงความอยากมีคนมายืนข้างๆกันตอนเช้าตรู่ในทุกวันเลยทีเดียว

หายหัวไปทำโปรเจคมาค่ะ เป็นลูปปกติที่หลายๆคนอาจสังเกตกันได้

ช่วงเวลาปกตินางจะหาเรื่องหารูปมาอัพถี่เหลือเกิน พอใกล้ฤดูโปรเจคทีไรเฝดตัวหายไปทุกทีสิน่า

ทำโปรเจคศูนย์ความงามค่ะ เอ่อ ไม่มีอะไรจะลงให้ดูจริงๆ โมเดลแย่ เพลตเน่า จะดูอันไหนก่อนดีหล่ะ

ตีพอินทีเรียสั่งได้ในหนึ่งชั่วโมงจากพี่ซูพี่รหัสสุดที่รัก กราบขอบพระคุณย์ค่ะ

รูปด้าน แย่ที่สุดในสามโลก สาดสี แปะท้องฟ้า ปรับสีหม่นขับอาคารที่ได้เส้นเซาะร่องช่วยชีวิต

ที่จริงฟาสาด (facade) มันแบนมาก ดูเอาจากสีแล้วกันค่ะ สีเดียวกันคือระนาบเดียวกัน

ทำหลังจากกลับมาจากลาดพร้าวตอนตีหนึ่งกว่าๆเสร็จประมาณตีสาม

ส่งอัดสยามดิจิตอลแปดโมงได้ตอนสิบเอ็ดโมง ระหว่างนั้นกลั้นใจทำโมเดลต่อจากน้องรหัสให้เสร็จ

อันล่างหน่ะ  อันบนมันแบบร่าง -..-

หมายเหตุ : ถ่ายจากกล้องมือถือใหม่ของฉัน น้องเอสโซ่ V8  สองล้านเชียวนะ ชัดไหมคะ ชัดไหม

แปะเลยแล้วกัน ผัดวันประกันพรุ่งเหมือนชาวเลก็คงไม่ได้ลงหล่ะ (ท่าทางจะถูกแม่แกดองแล้วนะลูก)

เป็นธรรมเนียมและความตั้งใจอยากขอบคุณหลังจากจบแต่ละโปรเจค

สำหรับโปรเจคศูนย์ความงามนี้ก็ขอขอบคุณตัวเองที่ไม่เฝด แต่แม่งไม่ขยันเลยหว่ะให้ตายสิ

สุดท้ายก็ดราฟไม่ทันนะ หายไปเพลตสองเพลต โมเดลก็ไม่เสร็จ วิกฤตมากแต่ช่างแม่งมันผ่านไปแล้ว

ขอบคุณ พี่ซู พี่รหัสที่รักที่ช่วยเหลือตีพมาตลอดสองโปรเจคติดๆแล้ว

ขอบคุณ นังแกระ น้องรหัสที่รัก ไม่รู้ว่าเฝดอะไรอยู่แต่เรียกมาตัดโมก็มา อยากขอโทษและก็ขอบคุณ

ขอบคุณ คุณย์ สำหรับกำลังใจมากมายที่คุณย์ให้ฉันมาโดยไม่รู้ตัว

เหนื่อย.. แต่พอได้เจอก็หายเหนื่อยไปเยอะเลย (มาให้เจอบ่อยๆก็ดีนะคะ )

เห็นคุณไม่สบายใจใจฉันก็หวั่นไหว อยากรับฟังแต่คุณย์คงไม่พร้อมที่จะเล่า

เสียใจที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย แค่อยากเห็นคุณย์ยิ้มเหมือนเดิมไวๆ ฉันมันก็ทำได้แค่นี้..

อยากบอกว่าเหนื่อยมาก ท้อมาก ทำแบบพร้อมๆกันสองโปรเจค ทั้งยันฮีนี่และร้านชาวเล

ช่วงส่งแบบร่างเป็นอะไรที่เหนื่อยสุด ร้านชาวเลที่ฉันสนุกสนานดูดพลังมากตรวจแบบทีเลิกสี่ทุ่ม

ฉันไม่ใช่สาวแข็งแรงมากด้วยพละกำลัง การเรียนคณะนี้ต้องลงทุนทั้งทรัพย์สินและร่างกายจำนวนมาก

อย่างที่ณัฐจ๋าเพื่อนร่วมสตูเดียวกันเคยกล่าวเอาไว้ แล้วฉันก็ป่วยไปเป็นอาทิตย์

ตารางงานฉันรวนไปหมด แย่จริงๆ แต่ฉันก็พยายาม พยายามจนหมดแม็ก

เหลือแรงเพียงน้อยนิดไว้เพื่อพูดอะไรบางอย่างหลังจากส่งโปรเจค สุดท้ายก็ต้องพูดว่า ทำได้แค่นี้..

อยากรู้ไหมว่าพวกเราทำอะไรในหนึ่งสัปดาห์ มาดูลูปคร่าวๆของชาวสน.ปีสามกันค่ะ

อาจจะรวมไปถึงชาวสถ.ด้วยเพราะก็มีโปรเจคสน.ทำกันเป็นกลุ่ม

วันจันทร์เช้าเลคเชอร์สิบโมง บ่ายตรวจแบบร้านอาหารลากยาวถึงสี่ทุ่ม กลางคืนทำแบบยันฮี

วันอังคารเช้าเลคเชอร์แปดโมงถึงเที่ยง บ่ายตรวจแบบยันฮีถึงหนึ่งทุ่ม กลางคืนวาดตีพ(perspective)

วันพุธเช้าส่งตีพ นั่งฟังอาจารย์วิจารณ์งานถึงเที่ยง บ่ายกลับมานอน กลางคืนดราฟแบบเอนเทค

วันพฤหัสเช้าเลคเชอร์ฮิสทรี บ่ายส่งเอนเทค กลางคืนทำแบบยันฮี(อีกแล้ว)

วันศุกร์เ้ช้าเลคเชอร์สถ.ไทย บ่ายส่งแบบยันฮีถึงทุ่ม กลางคืน นอนเหอะ

วันเสาร์ นอน วันอาทิตย์กลางคืนทำแบบร้านอาหาร ฟิตหน่อยก็ทำคืนวันเสาร์ด้วย

        อย่าถามว่าทำไมนอนเยอะ / อย่าพูดว่าก็นอนเยอะเองหนิ.. ไม่ปลื้ม

        ขอให้มาเรียนเอง..   จบ

ที่จริงช่วงนี้มีสอบ แต่ช่วงสอบเป็นช่วงที่ชิวที่สุดของนิสิตสถาปัตย์แล้ว

อย่าแปลกใจที่เห็นอีพวกนี้ไปช้อปปิ้ง ดูหนังกันช่วงนี้

ถ้าเปรียบเทียบเวลาที่คนส่วนใหญ่เรียนชิวๆ ช้อปปิ้ง ดูหนัง แล้วหนักตอนสอบ

กับเราที่มีลูปชีวิตอย่างข้างบนนั่นมาตลอดเทอม จะขอชิวไซโคพวกคุณสักอาทิตย์ไม่ได้หรือ..

ประกาศ อีด้อยจะเนิร์ดไปอีกสักพัก ห่างหายไม่ได้เม้นใครอย่าโกรธอย่าเคือง

อ่านได้ไม่ครบ แม้แต่ fav ที่แอดกันไว้ก็ยังอ่านไม่ครบเลย ฮือร์

สุขสันต์วันคริสต์มาสและสวัสดีปีใหม่กันล่วงหน้าเลยนะเคอะ