iDoi* Marter'

"..เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย

เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ในวันนึงเท่าไรก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า

ให้ความสดใสยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป

แค่เพียงอยากขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ ให้เรายังได้ฝันให้เรายังยิ้มได้

โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้.."

เพราะเป็นพิเศษเลยสำหรับให้คนแก่ฟังในวันเด็กแห่งชาติ  วันที่ไม่ใช่วันของด้อยอีกต่อไปแล้ว (เพราะว่าโตเป็นสาวแ้ล้วนะฮ้า )

เป็นปกติเมื่อถึงวันสำคัญๆที่เอ๊กตีนจะเต็มไปด้วยเอนทรีเกี่ยวกับเรื่องราวของวันนั้นๆ

วันนี้ก็เช่นกัน เห็นเอนทรีความเป็นมาวันเด็กเยอะแยะเลย หลายเอนทรีแปะคำขวัญวันเด็กด้วย

เป็นวัน "ด้อยรำลึก" น่าดู บางอันเก่าเกินเกิดไม่ทัน แต่ส่วนใหญ่จะจำได้เพราะสมัยละอ่อนเวลาถึงช่วงนายกฯออกคำขวัญมาวินาทีไหน

จะมีกระดาษเขียนแปะไว้ที่ประตูห้องนอนด้อยทันที ไม่ช้าเกินครึ่งวัน (ฝีมือคุณพ่อเขาหล่ะ)

นึกย้อนไปถึงวันนั้นก็อดอมยิ้มไม่ได้ เวลาไปโรงเรียนคุณครูถามถึงคำขวัญก็จะตอบได้ก่อนใครเสมอ ภูมิใจๆ

ใครจะไปรู้ว่าเบื้องหลังความสำเร็จก็เป็นเพราะ"พ่อ"นี่เอง ก๊ากกกก

เอ๊ะ เหมือนได้ทำแถ่กสิบปีให้หลังกลายๆ เพิ่งจะไปแซวพี่อั๊คมาหยกๆว่าเป็นแถ่กคนแก่ กรี๊ดดดด

รู้สึกดีเช่นกันที่เห็นหลายๆคนอยากแบ่งปันความรู้เล็กๆน้อยๆ วันนึงเข้ามาเอ๊กตีนก็ได้อะไรติดหัวไปอย่างน้อยก็เรื่องนึงล่ะ

ฉะนั้น ด้อยก็ไม่เขียนละนะ (ก๊ากกกก อู้+โบ้ยนี่หว่า)

ได้ฟังเพลงนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันนี้ เลยเกิดความรู้สึกอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งจังเลย

โตมาเกือบจะครึ่งชีวิตแล้ว (ก็กะว่าจะอยู่ไม่เกินห้าสิบก็จะไปละ ที่จริงก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้ถึงวันนั้นไหม โลกร้อนเหลื้อเกิน)

ถึงชีวิตจะไม่รันทดเท่าน้องที่ออกรายการคนเก่งหัวใจแกร่งแต่ก็คิดว่าได้ผ่านอะไรมาพอสมควรสำหรับคนอายุเท่านี้

กระนั้นก็ยังรู้สึกโหยหาความเยาว์ต่อโลก รู้สึกเหมือนว่ายังไร้สาระได้อีกแต่ก็ต้องโตซะแล้ว

ถ้าโตแล้วต้องมารับรู้อะไรให้กระเทือนใจกายมากมายเหมือนทุกวันนี้ บอกตรงๆว่าอยากกลับไปเป็นเด็กน้อยไร้เดียงสามากกว่า

อันที่จริงก็ขอแค่บางมุมของชีวิตที่ยังทำอะไรตามใจตัวเองแบบเด็กๆได้บ้างสักครั้ง

ขอแค่บางมุมของชีวิตที่เสกให้อะไรเป็นไปอย่างใจต้องการ

"..เสกกระป๋องเป็นรถมินิ  เสกแมงปอให้เป็นเครื่องบิน.."

ขอคนที่เข้าใจความต้องการของเราทุกอย่างและเชื่อใจว่าเราจะเป็นเด็กดี เติบโตก้าวเดินไปด้วยกัน

นี่คงไม่ต้องขอ ไม่ต้องตามหา แค่กลับบ้านก็เจอแล้ว

แต่สำหรับเด็กตัวเล็กๆแถวนี้ เขาไม่ขออะไรมากนอกไปเสียจากความเข้าใจและความเชื่อใจจากใครสักคนที่เห็นเขายังสำคัญ

ขอพรจากนางฟ้าที่ไหนดีนะ..

เมื่อกลางวันฟุ้งซ่านไปหนึ่งเอนทรี ลบไปแล้ว พอทำใจได้บ้างแ้ล้วจากเหตุการณ์่สะเทือนต่อมน้ำตาเมื่อคืน

มาพร่ำเพ้ออะไรไปไม่รู้ก็ยังมีคนเข้าใจขอบคุณเหลื้อเกินสำหรับกำลังใจที่ส่งมาทุกคอมเม้น เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ทำใจได้เร็วขนาดนี้

อ่านจากเม้นและซีบ็อกแล้วก็ขอโทษน้าลิง พี่หมูดีด้วยจ๊า 

...

...

วันนี้อากาศหนาวมากเลย เมื่อเช้าที่ห้องอุณหภูมิ 24 องศาเซลเซียส จากปกติ 34 องศา

หัวค่ำ 27 องศาที่จริงควรจะเป็นอากาศที่ดี แต่ลมที่พัดมาทางช่องหน้าต่างติดกับเตียงเนี่ย..

หนาวโว่ยยยย...

หนาวไปถึงข้างในใจแหน่ะ  ลองกดฟังเพลงนี้ดูนะคะ ฟังตอนหนาวๆแล้วเพราะดีแฮะ

แล้วก้อนหินก็ได้เวลานอน

ราตรีสวัสดีค่ะ

...

เอิ่ม ขอเพิ่มเติมเป็นเสียงกระซิบ

เป็นเด็กนี่ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะคะ ลำบากผู้ปกครองอยากได้นู่นได้นี่อยู่เรื่อย

เดือนนี้จะแต่งหล่อให้ลูกชายหลายรายการ (ได้ข่าวว่าเป็นกิเลสแม่มัน) ทั้งหมวก เปล แว่น ถ้าตังค์พอแม่คงเปลี่ยนลูกไปด้วย

ฉันเองต่อราคาข้าวของไม่ค่อยจะไ้ด้ หลายรายการที่ว่านั่นต่อไม่ลงเลย ฮืออออร์

ต่อยังไงให้ได้ราคาขายว๊ะ เอาเถอะยังไงก็ได้ใช้ แม่กรอบต่อไปอีกสักหน่อยไม่เห็นเป็นไรเลยเนาะลูกเนาะ