iDoi* Marter'

วันนี้มันร้อนรุ่มใจหลายๆอย่าง สอบเสร็จก็เลยถือโอกาสชวนด้อย(อีกด้อย)ไปไหว้พระพรหมที่สี่แยกราชดำริมาค่ะ

ไหว้ขอพรท่านขอให้จบปีสามอย่างราบรื่น ก็สบายใจขึ้นนิดนึง ถ้าไม่นับเรื่องแม่ค้าพวงมาลัยข้างศาลท่านหน่ะ

เสร็จแล้วก็เดินลัดเลาะเลียบมาตามห้าง พอดีด้อยอยากเข้าไปดูหอศิลป์มาก ด้อยเองก็ไม่ได้มานานแล้วเลยตามใจด้อย ก็พาด้อยเข้าไปดู

อาาาา ช่วงนี้ไม่มีอะไรพิเศษ มีนิทรรศการแสดงประวัติความเป็นมาตั้งแต่ในช่วงที่ต่อสู้เพื่อกำเนิดหอศิลป์สมัยป๋าหมากเป็นผู้ว่าฯ

งานมีอยู่ที่ห้องนิทรรศการชั้น 9 ชั้นเดียว เก็บภาพมาฝากนิดหน่อยด้วย moto V8 จ้ะ

ไม่ได้หอบหิ้วลูกชายไปด้วยมีหลายมุมที่แอบคิดถึงเนื่องจากแทบจะนอนราบไปกับพื้นแล้วยังไงก็เก็บไม่หมด

อนึ่ง ยังคงอยู่ในช่วงสอบและโปรเจค พรุ่งนี้ก็มีสอบ econ ซึ่งง่าวมาแต่ไหนแต่ไร

เอ๊ะ แล้วยังมีหน้ามาชิว!

แหม จะว่าไปคราวแล้วก็โชว์พาวด้วยการเดินขึ้นทางเดินก้นหอยชมรอยยิ้มสยามค่ะ ง่าวนั่นเอง

แต่คราวนี้ด้อยฉลาดแล้วขึ้นลิฟต์ไปดีกว่า ว่าแต่แต่เอ๊ะลิฟต์ทำไมมีแค่ชั้น 5 คงต้องขึ้นบันไดเลื่อนไปต่อสินะ

. . .

อืม.. ดีที่พี่ยามเค้าเรียกไว้ ไม่งั้นจะเดินอ้อมไปขึ้นบันไดเลื่อนจริงๆหล่ะ  ลิฟต์อีกตัวมันซ่อนอยู่ในหลืบข้างๆหน่ะค่ะ ขึ้นต่อจากชั้น 5ไปชั้น 9

ตอแหลเนอะ บอก B&W แต่ดันโพสต์รูปสี แฮ่.. มีปนๆกันไปแหละค่ะ อย่าถือสาเลย

บางภาพอ่านแล้วก็ตลกดี บางภาพก็ทำให้สะอึกได้เหมือนกัน กว่าจะได้หอศิลป์แบบนี้มา ต้องต่อสู้อุดมการณ์กันอย่างยาวนานทีเดียว

ด้อย (ไม่ใช่ด้อย)

บางทีงานระบบก็เป็นองค์ประกอบนำสายตาได้

ลงมาชั้น L แล้วค่ะ

เมียงๆมองๆ ส่องขึ้นไป

หมดแล้วจ้ะ 

เวลาเครียดๆ ลองแวะไปปล่อยอารมณ์ที่หอศิลป์ก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นได้เหมือนกันเน้อ

เอนทรีเกี่ยวดอง

หอศิลป์กรุงเทพฯ : ฉบับด้อยดีเลย์

...

ปล.ขอบคุณสำหรับคำอวยชัยให้พรและร่วมภาวนาให้ด้อยมีชีวิตรอดต่อไปในภายภาคหน้าในเอนทรีที่แล้ว ขอบคุณมากค่ะ

เอนทรีนี้ก็ขออีกนะคะ