ส่วนตัวค่ะ ข้ามๆไปก็ได้
ภาพจากอินเตอร์เน็ต
ฉันอยากเดินเข้าไปในโบสถ์ กุมมือไว้ที่หน้าอก พูดกับรูปปั้นตั้งตระหง่านของพระเยซูคริสต์
อยากให้แสงจากช่องหน้าต่างหลังรูปปั้น สาดมาที่แก้มของฉัน ซึ่ง ณ เวลานี้มันกำลังเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา
ช่วยทำให้มันแห้งทีได้ไหม ..
ฉันมีคำพูดเป็นหมื่นมีความรู้สึกเป็นล้านที่อยากจะพูด และมีความต้องการเพียงหนึ่งคนที่รับฟัง
ฉันไม่รู้หรอกว่าพิธีจริงๆเขาทำกันอย่างไร เพียงแต่ ณ ขณะนี้ฉันไม่อาจหักห้ามความรู้สึกได้อีกแล้ว
ได้โปรดรับฟังฉัน ..
เว่อไป เรื่องแค่นี้ไม่เห็นจำเป็นต้องเปลืองน้ำตา
ฉันไม่ควรเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับอะไรที่ไม่ใช่เรื่องของฉันเลยจริงๆ ไม่ว่าจะเรื่องของใครก็ตาม
ฉันคิดไปเองว่าสิ่งที่ฉันทำนั้นมันสำคัญมาก และฉันจะทุ่มเทอย่างหนักทุกครั้งที่ได้รับการร้องขอ
แต่เปล่าเลย มันไม่ได้สลักสำคัญอะไร สิ่งที่ฉันทำนั้นมันเพียงน้อยนิด แค่ไปเติมเต็มสิ่งที่มีอยู่ก่อนแล้วเท่านั้นแหละ
บ่อยครั้งที่ฉันมารู้เรื่องราวทั้งหมดเองทีหลังและมันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่พร้อมคำสบถใส่หน้าว่า อีโง่
โง่งี่เง่าซ้ำซาก ไม่เคยรู้เลยว่าความจริงเป็นมายังไงเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วก็ถูกปั่นหัวไปเรื่อยๆจนมารู้เองทีหลังแบบนี้ก็ซึ้งดี
แบบที่อยู่ๆความจริงก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้า โดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว แต่มันก็เป็นเพราะฉันเองที่ทำตัวเอง ฉันแส่หาเรื่องเอง
ไม่เคยปริปากบอกว่ารู้ ไม่อยากพูดถึงเพราะสุดท้ายก็ฉันเองที่จะเจ็บปวด ให้มันจบที่ฉันรู้ก็พอ
โดนตบหน้านี่มันเจ็บนะเว้ย แต่เชื่อไหม ฉันไม่เคยคิดที่จะตบคืนเลยสักครั้ง
โอ้ย จะนางเอกไปไหน..
อีกเรื่อง ความอิจฉากำลังบั่นทอนฉัน เพราะนิสัยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านนี่แหละ ก็เลยได้รู้สิ่งที่ฉันไม่ควรรู้ ได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น
แล้วก็กลับมานั่งสมเพชตัวเอง อย่างไรก็ตามฉันไม่ได้หยุดแค่นั้น ไหนๆก็ไหนๆ ขอดูหน่อยว่าจะทนได้สักกี่น้ำกัน
เอาให้แม่งแทงใจให้ตายสนิทไปเลย แล้วก็เป็นอย่างที่คิด ฉันยิ้มเยาะอยู่ที่มุมปาก หึหึ สาแก่ใจแกหรือยังหล่ะแม่คนสำคัญ
แล้วก็นึกขึ้นได้ อ้าวชิบหัย นี่ตัวตูเองนี่หว่า..
แต่มันก็ทำให้เข้าใจสัจธรรมอะไรหลายๆอย่างนะ บางทีมันอาจจะทำให้อะไรๆง่ายขึ้นเร็วขึ้นก็ได้
ไม่อยากคิด ไม่อยากพูด แต่ไม่เคยทำได้เลย แล้ววันนี้ก็เอามาเขียนอีกจนได้ วู้ว
ไม่รู้ทำไมฉันถึงต้องเอาทุกสิ่งทุกอย่างมาจมอยู่กับเรื่องพวกนี้ด้วยนะ ทั้งๆที่ควรจะเอาเวลาไปทำอย่างอื่น
ทำไมความพยายามของฉันช่างไร้เรี่ยวแรง ฉันพยายามทุกวันแต่กลับไม่เป็นผล
เหนื่อยเหลือเกิน ฉันไม่รู้จะทำอย่างไร อะไรที่ควรทำก็ทำมาหมดแล้วทุกทฤษฎี
สิ่งที่ใครๆแนะนำมาด้วยความห่วงใยฉันไม่เคยปฏิเสธ แล้วไงวะ จะต้องใช้เวลาสักเท่าไหร่ เวลาไม่เคยพอสำหรับเรื่องนี้งั้นหรือ?
เลิกล้มทุกอย่างไปเลยดีไหมนะ ฉันอยากอยู่คนเดียว ฉันอยากพักเสียที นี่มันปิดเทอมที่แสนมีค่าของฉันนะ
...
ตัยแระ เหมือนเปิดเผยความคิดด้านมืดออกมาเล็กๆ
เรื่องของเรื่องทั้งหมดนี้มันดีเลย์ ไม่เกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันแต่อย่างใด
พี่เอ๋เคยเขียนไว้ว่า บ่นดังๆให้โลกได้ยินบ้างมันจะทำให้รู้สึกดีขึ้น ก็ขอบ่นหน่อยแล้วกัน
ขอให้ปิดเทอมสุดท้ายนี้เป็นช่วงเวลาที่ดี ปีนี้ไม่ค่อยมีใครอยู่ ฝึกงาน+เที่ยวกันหมด
ปีหน้าถึงคราวฉันฝึกงานบ้างแล้ว คงไม่ได้มานั่งเหงาอย่างนี้
ตอนนี้ฉันสบายดีนะ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวจะหาถ่ายนู่นนี่มาแปะบลอกเหมือนเดิมจ้ะ
มันจะต้องเป็นบลอกรูปถ่ายให้ได้สิ ..
...
แล้วชีวิตก็จะผ่านมันไปได้
/
เพราะฉะนั้นหากมีใครซักคนที่เราสามารถพูดให้เขาฟังได้
ก็พูดไปเถอะค่ะ มันช่วยได้จริงๆ
ถึงแม้ว่าเค้าอาจจะช่วยอะไรเราไม่ได้
แต่มันก็ทำให้เราได้ผ่อนคลายความหนักอึ้งที่มีอยู่ใจเราได้
ใช้ปิดเทอมนี้อย่างคุ้มค่าค่ะ
สุขสันต์วันปิดเทอม
#1 By leeju on 2009-03-13 14:23