อยากถ่ายรูปโรงเรียนเก็บไว้นานแล้วไม่มีโอกาสสักที ดูสิเนี่ยเพิ่งจะมาได้ถ่ายเอาตอนนี้ อะไรๆเปลี่ยนไปเยอะเลย พอจบออกมาแลดูโรงเรียนชีวิตดีขึ้น ได้ตึกใหม่ สนามบาสมีหลังคา โรงอาหารปูกระเบื้อง ห้องโสตฯมีอาคารของตัวเอง สวนป่ากลายเป็นสวนหย่อม ฯลฯ เอ๊ะ.. มันหมายความว่าไง

 

 

โรงเรียนสรรพวิทยาคม อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

โรงเรียนเก่าด้อยสมัยมัธยมจ้ะ เข้าเรียนตั้งแต่ม.1 จนจบม.6 เลย ก่อตั้งมาได้ 90 กว่าปีแล้ว

เด็กแม่สอดส่วนใหญ่จบจากที่นี่กันทั้งนั้น เป็นโรงเรียนเก่าแก่คู่เมืองแม่สอดกันเลยทีเดียว

เรียกได้ว่าอาจารย์สอนมาตั้งแต่จบใหม่จนใกล้เกษียณ มีลูกศิษย์กลับมาเป็นอาจารย์สอนลูกอาจารย์อีกที

ช่วงจบใหม่ๆ จะมีความรู้สึกว่า เห้ย อยากไปเข้าแถวเคารพธงชาติจัง มาอยู่มหาลัยไม่มีแล้วนะแบบนี้

เจ็ดโมงสี่สิบห้าต้องมารอเข้าแถว พักเที่ยงเอาปิ่นโตขึ้นมากินข้าวกับกลุ่มเพื่อนในห้องเคมี ตอนเย็นไปกินส้มตำหน้าโรงเรียน อะไรแบบนี้ไม่มีอีกแล้ว

ให้เล่ายังไงก็คงไม่มีวันจบ พูดไปแ้ล้วก็คิดถึงเนอะ..

 

ซีรีส์นี้ขอแต่งฉ่อบหน่อยเน้อ อยากลองจืดดูบ้าง(ลบฝุ่นด้วย) หลังจากที่เสพสีสดสไตล์ลูกชายมานาน ไม่รู้ถูกใจแฟนบลอกหรือเปล่า

 

 

ตึก 1 ตึกเตี้ยข้างหน้า เป็นตึกอำนวยการ ชั้นสองเป็นห้องคอม ชั้นสามเป็นห้องเรียนกับห้องทะเบียน ไม่รู้เปลี่ยนไปหรือยัง

ส่วนข้างหลังนั่นตึกใหม่ ทาสีแดงอิฐหยั่งกะสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ไม่รู้เป็นของกลุ่มสาระอะไร น่าจะคณิตมั้ง

พอดูรูปด้านแล้วมันเข้ากันกับตึกหน้าพอดี

 

 

เสาธงจืดๆ ช่วงม.ห้าได้ขึ้นถี่มาก ไม่ได้ทำความดีอะไร แต่ว่าเป็นกรรมการนักเรียนขึ้นไปปฏิบัติหน้าที่หน่ะ

ล่าสุดสองปีที่แล้วขึ้นไปประชาสัมพันธ์ค่ายแนะแนวที่ทำกันกับเพื่อนสมัยม.6 มีน้องๆบางคนยังจำเราได้ ดีใจๆ

 

 

White Balance แดดจ้า ภาพเลยออกเหลืองเหมือนเอนทรีก่อนนู้นเลย ขวามือคือ อาคารสรรพการ ข้างบนเป็นหอประชุม ข้างล่างเป็นโรงอาหารจ้ะ

 

 

รูปปั้นพระสมัครสรรพการ ผู้ก่อตั้งโรงเรียน บนได้แต่ยังศักดิ์สิทธิ์ไม่เท่าศาลพระภูมิหน้าโรงเรียน

 

 

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ตึกใหม่

 

 

ต้นไม้หลังตึกใหม่กับห้องน้ำเก่า (ถ่ายทำไม)

 

 

จืดๆ ขึ้นไปถ่ายบนสแตนด์ใหญ่

 

 

สแตนด์เล็ก ริมสนาม

 

 

เดี๋ยวเลาะมาทางฝั่งตึกห้าตึกหกกันก่อนเนอะ

นี่เป็นติ่งของตึกหก ข้างล่างเป็นห้องศูนย์วัฒนธรรม ชั้นสองห้องกลุ่มสาระภาษาไทย ชั้นสามห้องเรียนภาษาไทย

ภาษาต่างประเทศก็อยู่ตึกเดียวกัน อ้อมีห้องสมุดด้วย ส่วนกลุ่มสาระสังคมฯกะศิลปะอยู่อีกตึก คือตึกห้าซึ่งจะได้นำกล่าวต่อไป

 

 

ซ้ายมือคือตึกห้า ข้างล่างเป็นพวกห้องศิลปะ ห้องดนตรีไม่รู้ย้ายหรือยัง เห็นมีอาคารใหม่หลังตึกห้าโกโรโกโสอย่างมาก

(อาคารชั้นเดียวก่ออิฐบลอกแล้วไม่ฉาบด้วย ค่ายคณะที่ขึ้นไปสร้างห้องเรียนบนดอยยังดูดีกว่าเลย หรือว่าข้างในมันหรูวะ)

 

 

เซอร์ไพร้ส์นังด้อยสุดๆ มีรูปปั้นพระพิฆเนศด้วย!! อยู่บริเวณสวนป่าอันร่มรื่นที่อัพเกรดพื้นเป็นอิฐบลอกแล้ว

 

 

สวนป่าระหว่างตึกห้ากับตึกหก สมัยด้อยเรียนอยู่ยังเป็นป่าเพาะพันธุ์ยุงลายอยู่เลย

 

 

หลังตึกห้า ที่เคยเป็นสนามตะกร้อ เดี๋ยวนี้ยังเรียนอยู่ไหมไม่รู้

 

 

เดินขึ้นไปถ่ายบนสแตนด์ใหญ่ ฝั่งตรงข้ามซ้ายสุดเป็นโรงยิม อาคารพยาบาล

(ซึ่งมีฟังก์ชั่นหลากหลายมากเป็นทั้งอาคารพยาบาล ห้องเรียนสุขศึกษา ห้องละหมาด ศูนย์บริการมสธ.ศูนย์แม่สอด ขายหนังสือสมุดชุดกีฬา)

ถัดมาเป็นอาคารคหกรรม และตึกวิทย์

 

 

ต้นสน ต้นไม้ประจำโรงเรียน

 

 

ดูไม่จืดเลย                                                                              ขาว-ดำ แทน : P

 

 

นี่คือสนามบาสที่ว่า เมื่อก่อนเป็นเพียงสนามบาสโกโรโกโส เวลาแข่งกีฬาสีนี่เล่นไปลื่นไปแลดูสนุกดี เดี๋ยวนี้อัพเกรดมีหลังคาคลุมแล้ว

ส่วนด้านซ้ายเป็นมณฑปพระพุทธประทีปวโรทัยจ้ะ ขวามือนี่ตะก่อนเป็นศาลาไม้หกเหลี่ยม เดี๋ยวนี้เป็นที่ทำการกรรมการนักเรียนไปแล่ว

สมัยด้อยอยู่นี่ไม่มีที่สถิตย์ ประชุมทีก็ไปอาศัยห้องปกครอง แม๊ มันช่างน่าน้อยใจจจจ 

 

 

ตึกสี่ หรือที่เรียกติดปากว่าตึกวิทย์ ด้านล่างฝั่งนู้นก็มีห้องเรียนสีเขียว ทั้งตึกก็ปนๆกัน เคมีอยู่ล่างสุด ชีวะชั้นสอง ฟิสิกส์ชั้นสาม

 

 

หน้าห้องเคมีอันเป็นที่รัก ที่เคยนั่งสอบชีวะ สอบเคมี ลอกการบ้าน เข้าแถวหน้าฝน วิ่งไล่จับ วีรกรรมมากมาย ทั้งที่ถัดไปเป็นห้องพักครู 

 

 

ครูสอนเคมีและครูที่ดีที่สุดในโลกของด้อยชื่อ ครูฮัก