ฉันรู้สึกว่าซัมเมอร์นี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่ฉันเคยมีมาเลยล่ะ

หลายปีมาแล้วที่ฉันใช้เวลาช่วงปิดเทอมทิ้งๆขว้างๆอย่างคนไม่รู้คุณค่า ไม่รู้จักตักตวงหาความสุขใส่ตัว

อันที่จริงก็ไม่อาจเรียกว่าทิ้งขว้าง กลับต้องเรียกว่ามีประโยชน์กับชีวิตมากกว่า

ฉันจำเรื่องราวสมัยยังเด็กไม่ค่อยได้ นั่นคงเป็นเพราะชีวิตที่ราบเรียบเกินไปกระมัง หากจะรื้อฟื้นคงต้องรื้อค้นกล่องความทรงจำกันนานทีเดียว

 

เริ่มว่ากันตั้งแต่สมัยมัธยม (ก่อนหน้านั้นจำไม่ได้) ฉันไม่เคยได้หยุดภารกิจส่วนรวมเพื่อทำในสิ่งที่อยากทำเลย

แน่นอนว่าครอบครัวฉันก็เช่นกัน คุณพ่อของฉันเป็นข้าราชการที่ทุ่มเทชีวิตให้กับหน้าที่การงาน ทำงานด้วยความสัตย์สุจริตมาตลอด 30 ปี

คุณแม่ของฉันก็ด้วย ต่างกันที่ระดับความบ้างานเข้มข้นน้อยกว่าพ่อสักครึ่งหนึ่ง ไม่สิ เท่าตัวเลยเอ้า

ไม่แปลกที่ทุกปิดเทอมครอบครัวเราจะไม่เคยไปเที่ยวที่ไหนด้วยกันเลย

ใช่ ในระดับครอบครัว เราไม่เคยเลยสักครั้ง ยกเว้นเมื่อต้นปีที่ไปเชียงใหม่ด้วยกัน

ฉันมีความสุขมากถึงแม้ว่าเบื้องหลังที่แท้จริงคือการตามพ่อไปสัมมนา ระหว่างที่พ่อประชุมครอบครัวเราที่เหลือก็ออกไปเที่ยวกันรอบๆเมือง

ตอนค่ำนั่นแหละเราถึงจะได้อยู่กันอย่างพร้อมหน้า

อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่ปมด้อย ฉันและครอบครัวไปเยี่ยมญาติผู้ใหญ่ที่ต่างจังหวัดทุกปี

นั่นคือเวลาที่ฉันได้ออกเดินทางไม่ได้ดักดานอยู่แต่ที่บ้านหรอกนะ

 

การที่ฉันได้ใช้เวลาทำกิจกรรมหลายๆอย่างในแ่ต่ละปิดเทอมที่ผ่านมา (แน่นอนว่าไม่ใช่การไปเที่ยวระดับครอบครัว)

อย่างน้อยก็ทำให้ฉันมีประสบการณ์ชีวิต และมันกลายมาเป็นเรื่องโจ๊กของฉันในตอนนี้

ฉันเคยคิดว่าพ่อรักฉันไม่มากหรอก ไม่งั้นคงไม่ปล่อยลูกสาวคนโตไปไหนต่อไหน โดยที่ไม่พูดไม่ถาม แค่เขียนประมาณการใช้เงินมาให้ก็พอ

เหมาะสมก็จ่าย ไม่เหมาะสมก็หัก

พ่อเคยปล่อยให้ฉันไปเข้าค่าย ไปกินไปนอนรวมกับคนอื่นเป็นอาทิตย์ๆ ในค่ายทหารบ้าง ในวัดป่าบ้าง ตั้งแต่อายุ 12

ปล่อยให้ฉันไปเรียนกวดวิชากับเพื่อนที่เชียงใหม่เป็นเดือนๆ ตอนฉันอายุ 15

ปล่อยให้เดินทางไปไหนมาไหนเองคนเดียว อย่างเช่นนั่งรถทัวร์ไปกรุงเทพฯ ไปต่างจังหวัดไกลๆ ตั้งแต่อายุ 17

ปล่อยให้ไปสอบตรงบางมด สอบชิงทุนม.เชียงใหม่ สอบโควต้าม.ธรรมศาตร์ สอบอะไรก็ตามคนเดียว! ไม่มีไปส่งหรือไปนั่งให้กำลังใจอะไรทั้งนั้น

ไอบรรทัดข้างบนนี่ปวดใจที่สุดอ่ะตอนนั้น แบบว่าก็อยากมีพ่อแม่มานั่งรอหน้าห้องสอบกับเค้าบ้างอะไรบ้าง

ทำข้อสอบได้ไม่ได้ ออกมาจากห้องแล้วอย่างน้อยก็มีไหล่ให้ซบ อะไรทำนองนั้น

แม้แต่สอบติดจุฬาฯ ก็ยังไม่เคยมาเยี่ยมเลย!

จนเมื่อเร็วๆนี้ (ได้ข่าวว่าสอบติดสองปีผ่านไป) ที่พ่อกับแม่ต้องมาส่งงานป.โท ถึงซิ่งเก๋งมาทำเซอร์ไพร้ส์ถึงหน้าหอ!!

(แม่ก็เซอร์ไพร้ส์เพราะพ่อไม่ชินเลยขับปาด CR-V จนรถเก๋งคันใหม่ของแม่แก้มถลอก 555+)

 

โตมาถึงเข้าใจ .. พ่อตั้งใจเลี้ยงให้ฉันเติบโตมาเป็นคนที่ดูแลตัวเองได้ เอาตัวรอดและไม่อดตาย

เข้าใจ .. ว่าที่ไม่เคยแสดงออกไม่ใช่ไม่รักแต่เพราะพ่อซึ้งไม่เป็น (จริงๆแล้วเป็นผู้ชายที่โรแมนติกม้าก ก้ากกกก)

และได้รู้ .. ว่าพ่อรักฉันมากกว่าที่ฉันคิด

ภูมิใจที่ได้เกิดมาในครอบครัวที่ดี ถึงไม่พรั่งพร้อมแต่เราก็มีความสุข ไม่เคยทุจริตแต่เราก็มีชีวิตที่พออยู่ได้ละเน้อะ

ว๊ะ พูดอะไรออกไป น้ำตาจะไหล < หัวเราะกลบเกลื่อน

 

ตอนนี้ฉันอายุ 21 ฉันคิดว่าฉันโตพอสมควรที่จะตัดสินใจทำอะไรตามใจตัวเอง และก็มั่นใจว่าดูแลตัวเองได้

เงินเก็บเล็กๆน้อยๆที่ยังเหลือจากงานประกวดแบบและออมจากค่าใช้จ่ายส่วนตัวที่พ่อแม่ส่งมาให้ใช้

ทำให้ซัมเมอร์นี้ฉันได้ออกเดินทางหลายครั้ง เป็นการเดินทางระดับตัวคนเดียวบ้าง สองคนบ้าง

ไปมาหลายที่มาก(กว่าปกติ)จนทำให้ฉันรู้สึกคลั่งไคล้ไหลหลงการเดินทางเข้าซะแล้ว

เพราะระหว่างที่ไปทำให้ฉันได้คิดอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับตัวเอง รวมไปถึงความรู้สึกเก่าๆที่เคยฝังอยู่ในใจก็ปลิวหายไปกับสายลม

สมองโล่งโปร่งขึ้นเยอะ

 

ก่อนหน้านี้โลกของฉันมีแค่บ้านและกรุงเทพฯ(เฉพาะในเมือง) แต่ตอนนี้โลกของฉันมันกว้างขึ้นเรื่อยๆ และฉันรู้ว่ามันจะกว้างได้อีก

เพียงตัดสินใจให้ขาดแล้วก้าวขาออกไปในที่ที่ไม่เคยไป ไกลออกไป ตัดสินใจซะตั้งแต่ตอนนี้

ฉันเพิ่งเห็นเป้าหมายของชีวิต ฉันเรียนรู้จากการเดินทางที่ผ่านมา

เป้าหมาย สิ่งที่เคยมองหามานานหลังจากที่พิชิตไปได้ครั้งนึงเมื่อตอนสอบติดถาปัดจุฬาฯแล้วชีวิตก็เหมือนไม่มีเป้าหมายอะไรเลย

สิ่งที่ค้นพบไม่ใช่มีเงินทองร่ำรวยล้นฟ้า มีคฤหาสน์ มีรถสปอร์ตหรูหรา มีชื่อเสียงผู้คนห้้อมล้อมมากมาย

หากแต่เป็นความสุขสบายของครอบครัว และชีวิตของตัวเองที่สนุกกับการได้ย่ำไปบนโลกทั้งใบ

 

มันคงเหมือนตอนฉันอายุ 12 ในค่ายทหาร ในป่า

มันคงเหมือนตอนฉันอายุ 15 ที่เชียงใหม่

มันคงเหมือนตอนฉันอายุ 17 กับชีวิตในเมืองใหญ่ครั้งแรกๆของฉัน

มันแค่ถึงเวลาที่ต้องออกเดินทาง..

 

เตรียมตัว เตรียมตังค์ แบกเป้ขึ้นหลังแล้วลุยเลย..

 

เฮ้อ.. มีความสุขจัง

 

เอนทรีเกี่ยวดอง

one day trip : เกาะล้าน

ปาย ฉบับดีเลย์ 2

ปาย ฉบับดีเลย์

นั่งรถไฟไปลำปาง

วันว่างว่าง + โปสการ์ดอัมพวา

BAAN BAYAN : หัวหินทริป 2

ALILA cha-am : หัวหินทริป 1

 

...

 

ปล. เย็นวันนี้ครอบครัวจะมาดูละคอนรอบ 8 แอร๊ยยยยส์ ดีใจที่สุดในสามโลก!!

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วซึ้งหว่ะ กู๋มาอ่านซึ้งตายเลยยย หุหุ

ยินดีเป็นเพื่อนร่วมทางจนกว่าแกจะมีแฟนน้าาา แต่ช้านก็ต้องมีตังค์ด้วย sad smile

ดีใจเหมือนกันที่ได้ไปใช้ชีวิตบ้านแกตั้ง 6 ปี เคยคิดบ้างเหมือนกันแหละ ต้องออกจากบ้านไปอยู่บ้านน้าตั้งแต่ อายุ 11 เหอะๆ

#37 By OhHOhAe on 2009-06-01 13:51

น่าอิจฉามากๆครับ :D

#36 By โก๋สิจ๊ะ on 2009-05-17 23:44

เที่ยวเยอะนะนี่ น่าอิจฉาจัง

#35 By jackky on 2009-05-17 11:40

เก่งจังเลยค่ะbig smile

#34 By D : ) N U T on 2009-05-17 10:18

Entryนี้ อบอุ่นจังค่ะbig smile

#33 By Variety-Phet on 2009-05-17 08:19

big smile big smile big smile big smile

อ่าน entry นี้แล้วรู้สึกดีตามเจ้าของบล็อค big smile

#32 By r y u on 2009-05-17 01:49

-_-" แหม มันมีความสุขกับการเดินทางซะจริ๊ง
น่าจะมาสลับร่าง สลับตัวกันนะเนี่ย..

โฮ.. เหนื่อย!

#31 By Nancy อารมณ์ดี on 2009-05-17 01:18

เอนทรี่นี้อ่านแล้วรู้สึกดีจ้ะ
แม้จะวางเป้ไปแล้ว ก็มีความสุขไปด้วย

คุณพ่อท่านซึ้งเป็นหรือไม่อันนี้พี่หมีไม่แน่ใจ
เพราะท่านอาจซุ่มทำซึ้งอยู่ก็ได้
(บางทีลูกสาวอาจไม่รู้)

แต่ที่จะบอกคือ อ่านที่ลูกของท่านเขียน....แล้วซึ้งจ้ะ

big smile

#30 By supameeh on 2009-05-17 01:13

เยห์...big smile

#29 By tongg on 2009-05-16 22:58

ตอนนี้ยังไม่อยากเที่ยว
แต่โตไปคงอยาก *-*

#28 By AelitaX on 2009-05-16 22:00

ทั้งหนูด้อย และคุณพ่อ ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ

น่ารักจัง big smile

#26 By PunPrai on 2009-05-16 21:19

นึกว่าวันเกิดซะอีกนิ ... กำลังจะอวยพรเลย ดีนะที่แอบไปดูโปรไฟล์ก่อนอ่ะ ไม่งั้นปล่อยไก่ตัวเบ้อเริ่ม confused smile

ยินดีด้วยนะครับ กับครอบครัวที่น่ารัก และแสนอบอุ่น

#25 By Djehuti on 2009-05-16 18:39

แบกเป้ขึ้นหลัง
แล้วออกเดินทางกันเถอะ

cry cry cry

#24 By h|b|b on 2009-05-16 15:55

ดีจังเลยแหะครับ :D

โตแต่เด็กทำให้มีความกล้าจะทำอะไรเยอะขึ้นเลย

#23 By sage_nu on 2009-05-16 14:35

รักการเดินทางเหมือนกันค่ะ

การเดินทางยิ่งมีอุปสรรคมาก ก็ยิ่งทำให้เราเข้มแข็งขึ้น big smile

#22 By peachtje on 2009-05-16 14:18

แม่ไม่ให้ไปไหนคนเดียว ~

อิจฉาพี่ด้อยนะ

ครอบครัวดูอบอุ่นจริงเชียว T^T

#21 By aprileighth on 2009-05-16 13:03

ง่า,, เก่งตั้งแต่อายุยังน้อยเลย ,,

เหอๆ,, big smile

#20 By ช ม เ พ ลิ น * on 2009-05-16 12:32

พี่ด้อยก็คล้ายๆลิงเลยอะ

#19 By ลิงหกกะล้ม on 2009-05-16 12:27

ใช้ชีวิตได้น่าอิจฉาดีแท้

ประสบการณ์ = แกร่ง

#18 By greateve2b on 2009-05-16 12:08

อยากไปเที่ยวเหมือนกัน
ผมเองก็เพิ่งจะได้ใ้ช้ซัมเมอร์นี้แหล่ะ
ที่หาความสุขให้ตัวเองได้
ก่อนหน้านั้นทำแต่งาน แหะๆ
มีความสุขจังง confused smile confused smile

#17 By hackerlife on 2009-05-16 12:00

เที่ยว เที่ยว เที่ยวววว

#16 By ArchmaniaC on 2009-05-16 11:57

ชีวิตคือการเดินทาง ความสุขที่ได้จากการเดินทางไม่ใช่เมื่อเราไปถึงจุดหมายเพียงอย่างเดียว แต่เก็บเกี่ยวได้จากระหว่างที่เดินทางนั้นเลยล่ะ มีความสุขมากๆ อย่างนี้เรื่อยไปนะจ๊ะ double wink

#15 By ~NuDeE~ on 2009-05-16 10:57

อ่านแล้วรู้สึกประทับใจไปด้วยconfused smile

#14 By wesong on 2009-05-16 10:46

ถึงเป็น text ก็ให้เสมอนะฮับHot!

ปล.1 อิโมติคอนตรงคำว่า "น้ำตาจะไหล" หัวเราะได้อุบาทว์มาก (ขออภัยที่หยาบคายเล็กน้อย)confused smile
ปล.2 พ่อผมก็ประมาณนั้น "ใจดีแต่ขี้เก๊ก"
ปล.3 เอนทรี่เกี่ยวดอง ฟังแล้วนึถึงงานแต่งopen-mounthed smile

#13 By เซี่ยหมิง on 2009-05-16 10:41

เย็นนี้ไปดูละคอนเหมือนกันค่ะ^^

เดินทาง!!! เจ๋งมากอะพี่ด้อย

ดูมีเป้าหมายแล้วก้ยิ่งใหญ่ดี

สู้ๆค่ะ ชอบวิธีคิดของพี่จัง

#12 By PEACE on 2009-05-16 10:28

ยังไงครอบครัวก็ดีที่สุดเน้อ ด้อย surprised smile
ถึงแม้เค้าจะแสดงออกแบบอื่น
ทำท่าเหมือนไม่แคร์แต่แคร์มาก
ก็ยังดีกว่าเค้าไม่แคร์นะ


ขอให้การผจญภัยครั้งนี้ของด้อย
มีข้อคิด มีความสนุกมาฝากพวกพี่อีกนะ cry

#11 By tara on 2009-05-16 10:17

big smile big smile big smile

เดินทางอย่างมีความสุข
แล้วมาแบ่งปันกันอีกนะ..

#10 By 12345 on 2009-05-16 10:04

อิจฉาๆ

#9 By WhiteMapleS on 2009-05-16 09:46

กลับบ้านเรารักรออยุ่

อิอิ.......

อยุ่ที่ไหนก็มีความสุขถ้าอยุ่กับครอบครัวอ่ะเหนอพ

#8 By *+~+LovE- Atmospheric+~+* on 2009-05-16 09:35

ดีใจ...ด้วยคับ big smile

#7 By Rin-Kung on 2009-05-16 09:11

ดีจัง ได้ไปไหนมาไหนเยอะดี confused smile


ไปค่ายทหารตอน อายุ 12 ฝึกความเป็นระเบียบตั้งแต่เด็กๆไงคะ

เราเป็นเหมือนกันเลย พ่อกับแม่ชอบไม่ว่าง
การไปเที่ยวแบบครอบครัวไปบ่อย
แต่ที่เที่ยวเป็น วัด !ๆๆๆๆๆ
แต่ถ้าเป็นทะเล ภูเขา งี้ ไม่เคยเลย เหอๆๆๆ



ปล. อยากดูละคอนถาปัตย์ค่ะ รอบ 8 แล้วหรอเนี่ย

#5 By inthebee on 2009-05-16 06:47

อ่าาาา อยากเที่ยวบ้าง

#4 By dong=ดอง,โด่ง on 2009-05-16 06:24

จะนอนดึกไปไหนล่ะทั่นsad smile

#3 By XEGXEF on 2009-05-16 05:03

โอ้ ดีใจด้วยนะครับ ท่าทางจะสนุกสนานcry
โลกมันกว้างพอให้เดินเล่นไปอีกหลายสิบปีเลยล่ะครับbig smile

#2 By XEGXEF on 2009-05-16 03:47

ไปงานเฟิสเดทจุฬาฯไม่ได้ถ่ายอะไรมาเลยค่า ต้องขอโทษคนรอด้วยนะค๊าาา

มีรูปน้องใหม่คณะแต่ยังคิดอยู่ว่าอาจไม่สมควรเอามาลงตอนนี้

ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่าาาา


surprised smile

#1 By iDoi* on 2009-05-16 03:46