8th floor

posted on 02 Jul 2009 23:45 by coffee-m in arch

@ถ้ำเสือ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เมื่อเย็นคุยแบบโปรเจคกลุ่มไม่รู้เรื่อง เพราะใจลอยขึ้นไปชั้นที่ไฟส่องสว่างนั่นเรียบร้อยตั้งแต่ก่อนเริ่มแ้ล้ว

ทันทีที่ขึ้นไปถึง ความทรงจำถูกกระชากกลับมาอีกครั้ง เสียงกลองอึกทึกกึกก้องกังวาน ดังเป็นจังหวะเดิมที่คุ้นเคย

เสียงกระทบแผ่นหนังดังสั่นประสาทหู กลิ่นเหงื่อคละคลุ้งเตะจมูก เส้นเอ็นคอที่ปูดออกมาราวกับว่ากำลังจะระเบิด

กล้ามเนื้อสะบัดเกร็ง หัวที่ดูเหมือนจะหลุดเสียให้ได้ อากาศร้อนอบอ้าว และคราบน้ำตาที่แทนคำพูดในใจทุกๆคำ

ทุกสิ่งที่กำลังดำเนินไปทำให้ขนลุกเป็นช่วงๆ เข้าไปอยู่ในบรรยากาศแบบนี้ทีไรน้ำตารื้นทุกที ไม่รู้ทำไมนะ..

หรือรู้?

ฉันรู้ว่าคุณบางคนรู้..

พรุ่งนี้ขอให้ตั้งใจนะ จะรอดู

เอาหน่อยเว้ย!

...

ปล. 30 วิก็โอเค แก้ขัดไปก่อนเน้อ

ปลล. ช่วงนี้ยุ่งๆไม่ได้มาเล่นบลอกเลยน่ะ เสียใจ เสียใจ แต่ยังไรก็คิดถึงทุกคนนะเคอะ

34 Comments

เสียงกระทบแผ่นหนังดังสั่นประสาทหู กลิ่นเหงื่อคละคลุ้งเตะจมูก เส้นเอ็นคอที่ปูดออกมาราวกับว่ากำลังจะระเบิด

กล้ามเนื้อสะบัดเกร็ง หัวที่ดูเหมือนจะหลุดเสียให้ได้

...
ช่างสำบัดสำนวนจัง confused smile

รูปสวยด้วย confused smile

#1 By O ช้างต้น on 2009-07-03 00:59

เอ้า...ป้าด้อย คิดถึง big smile

#2 By อินี่มันรั่ว อินี่มั่นบ้า on 2009-07-03 01:00

แปลว่า เริ่มแก่แล้วสินะครับ open-mounthed smile

#3 By XEGXEF on 2009-07-03 01:04

กู......

ก็น้ำตารื้นเหมือนกัน
ชอบวันแบบนี้ว่ะ

กูรู้สึกว่า
นี่แหละ นิยามของถาปัดจุฬาฯ

#4 By มังคุดสุดรัก on 2009-07-03 01:10

เป็นช่วงเวลาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง เหมือนมีคลื่นความความรู้สึกบางอย่างที่ถาโถมเข้ามาหา

เข้าไปในสตูอย่างกลวงๆ (สมอง?) แต่เดินกลับออกมาด้วยความรู้สึกเต็มๆล้นๆ