ใครยังไม่ได้อ่าน ภาคแรก โปรดไปอ่านก่อน เดี๋ยวจะงง 555
 
 
 
พอเรียบเรียงเสร็จก็เอามาโพสต์ทันทีเลยนะฮะ เพราะว่ามีคนไปตามในทวิตเตอร์อีกแล้ว 555
ขออภัยฮะ ช่วงนี้ชีวิตยังไม่ชินกับการเดินทางมาทำงานไปกลับจากบ้านรวม 3 ชั่วโมงต่อวัน
นี่ไปปราณได้เลยป้ะ? orz"
 
ฉันเขียนเอนทรีภาคต่อนี้นานมาก ห่างจากภาคแรกเกือบ 2 เดือน
เอนทรีที่แล้วมีสาระว่าด้วยการตัดโมเดล เขียนง่ายไหลลื่น
แต่เอนทรีนี้ค่อนข้างจะเพ้อเจ้อ 555 ต้องเรียบเรียงให้ดูไม่เยอะเกินไป (อ่านๆไปอาจจะคิดว่า นี่น้อยแล้วเหรอ)
และใช้เวลาตัดสินใจอยู่พักนึงว่าจะเขียนความรู้สึกจริงๆทั้งหมดหรือเขียนเฉพาะเรื่องที่อยากจำดี
แน่นอนว่าผลลัพธ์มันต่างกันมากในแง่ของความรู้สึกของคนที่จะมาอ่าน ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นใครบ้าง
อาจเป็นผู้ถูกพาดพิง 555 แต่เอาเถอะเขียนๆไปอาจจะตัดสินใจได้ก็ได้..
 
สรุปก็คือ ใครเน้นสาระไม่ชอบเวิ่นเว้อ อ่านแค่ part 1 ก็พอ
ส่วน part นี้ถ้าไม่อินก็คงจะรำคาญเพราะมันออกแนวไดอารี่มากกว่า ไม่ชอบไม่ว่ากัน
ขอเขียนเก็บไว้เป็นที่ระทึกเหมือนเดิมนะคะนะ
 
...
 
 
 
โปรเจคเล็กให้เด็กน้อย ฉบับเต็ม
 
 
 
 
ก่อนอื่นต้องขอเล่าย้อนไปนิด เมื่อเอนทรีที่แล้วเล่าข้ามไปช่วงสั่งกล่องครอบอะคริลิกฮะ
เรื่องเยอะหยุมหยิมใช้ได้ ทำเสร็จหมดทุกส่วนแล้วล่ะ เหลือแต่หาวัสดุมามุงหลังคา
ซึ่งตอนนั้นยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะใช้อะไร กระนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา
ก็เลยเอาแต่ละส่วนมาประกอบเพื่อเสริมสร้างกำลังใจ..
ไม่ใช่! เพื่อวัดขนาดฐานต่างหาก 555 จริงๆแล้วตัวบ้านมันไม่ได้ใหญ่เลย
เพียงแต่ว่ามันทั้งกว้างและยาวก็เลยทำให้พื้นที่ฐานใหญ่มาก เดี๋ยวคอยดูรูปประกอบด้านล่างก็แล้วกัน
 
พอกะขนาดกล่องครอบเสร็จเรียบร้อยก็มาคิดต่อว่าจะทำยังไงดี
อนึ่ง ฉันเคยมีประสบการณ์ซื้ออะคริลิกมาทำของทำมือเองครั้งนึงค่ะ ถ้าใครจำได้ > ชิ้นนี้  
แต่คราวนั้นมันแผ่นเล็กๆแค่ตัดและเจาะรูไง แฮ่ คราวนี้เป็นกล่องใหญ่ ห่วงอะไรไม่เท่ากลัวกล่องจะพลิ้ว
จากประสบการณ์ก็น่าจะใช้หนาราวๆ 6-10 มม. แต่หนาขนาดนั้นมันทำยาก หนักและแพงบรรลัยแน่ๆ จะทำเองไหวเหรอวะ
คิดหนักกับวัสดุมุงหลังคาไม่พอ ยังต้องมาคิดมากเรื่องทำกล่องครอบอีก เดทไลน์ก็ใกล้เข้ามาแล้ว ว้าก ปวดกะบาล สั่งทำเลยดีกว่า
เออ.. คิดได้อย่างนี้ตั้งแต่แรกก็จบป่ะ มัวแต่จะห่วงทำมือล้วน บ้าที่สุดดด 555
 
ฉันเสิร์สหาร้านทำจากในเน็ตนี่แหละค่ะ ทำการบ้านเช็คราคาอะคริลิกก่อนว่าเค้าขายกันยังไง
ฉันคำนวณปริมาณอะคริลิกที่ต้องใช้แล้วคูณราคาต่อตารางฟุตเข้าไปได้ราคาคร่าวๆมา
จากนั้นก็อีเมล์/โทรไปถามร้านต่างๆ จนได้มาร้านนึง ถูกใจ ณ ตอนนั้นเพราะเร็วและราคาไม่แพงเกิน
 
แต่ปัญหาจุกจิกที่เจอคือร้านนี้ไม่มีบริการส่ง แล้วได้วันทำงาน จะหาแมสเซนเจอร์ที่ไหนนนนไปรับ
สรุปก็ไปรับเองค่ะ กลัวแตกเพราะสั่งไปค่อนข้างบางแค่ 3 มม. บรีฟไปว่าขอบางที่สุดที่มันจะไม่พลิ้ว เชื่อร้าน
ใจก็ภาวนาขอให้มันเวิร์คอย่างที่ร้านบอก พอไปเห็นก็พอใจนะ ร้านเสริมเส้นอะคริลิกให้ด้วย
พลิ้วนิดๆแต่รับได้ เน้นเบา ไม่พลิ้ว ราคาโอเค
 
ที่วุ่นวายแม้กระทั่งกล่องครอบนี่ทั้งหมดทั้งมวลก็เพราะจนค่ะ พูดกันตรงๆ 555
อย่างที่บอกไว้ตอนที่แล้วว่าจะทำนี่ไม่ได้คิดอะไรไว้เลย ไม่ได้คิดเรื่องขนาด ไม่ได้คิดเรื่องมูลค่า
อยากทำให้ล้วนๆ เจอปัญหาอะไรค่อยไปแก้เอาตอนนั้นแล้วกัน เป็นไงฮะ ..เต็มๆ.. 555
 
ได้กล่องมาในช่วงที่ประกอบหลังคาเสร็จพอดี ก็สวมไปปรากฏมันพอดีเป๊ะกับหัวดินสอเลย
แอบบี้แบนนิดๆแต่จะแก้ก็ไม่ทันแล้ว ซื้อกระดาษน้ำตาล ซื้อเชือกกระสอบมาห่อ กะว่าดิบๆแกะง่ายๆ
เป็นอันเสร็จเรียบร้อย เย้  เสร็จแล้วไงต่อ?
มาค่ะมา จะเล่าความหลังอันร้าวรานให้ฟังนะคะนะ T T
 
 
 
คุณนึกภาพตามนะ แม่แก่คนนึงทำงานทุกวัน วันหยุดก็ทำจ๊อบ บางคืนก็ช่วยทีสิสน้อง บางคืนก็ตัดโมเดล
แล้วชีวิตเป็นอย่างนี้ประมาณครึ่งเดือน โอ้ย สภาพ 555
ฉันทำโมเดลเสร็จก่อนวันเกิดลูกจ๋าไม่นาน เข็นให้ทันเพราะตั้งใจจะเอาไปให้ตรงวันเกิด บอกแล้วว่าฉันถือของฉันน่ะ :P
 
โชคดีสุดๆที่ได้ยินข่าวว่าลูกจ๋าจัดเบิร์ดเดย์ปาร์ตี้กับแฟนคลับ ก่อนวันเกิดจริงๆหนึ่งวันพอดีค่ะ
แต่มีข้อจำกัดหลายอย่างที่ทำให้ไม่สามารถเอาไปให้วันนั้นได้
และมันไม่ใช่แค่หนึ่งครั้ง แต่เป็นถึงสามครั้ง! 555 พูดแล้วก็เศร้าเนาะ
ถ้าคุยเคยหวังผลอะไรไว้มากๆ ลงมือทำอย่างตั้งใจจนนาทีสุดท้ายก็มาพบกับความล้มเหลว
ใจมันแป้วประมาณนั้นล่ะค่ะ 555 เล่าตอนนี้มันก็ขำๆนะ แต่จำได้ว่าตอนนั้นนี่ไปไม่เป็นเลย
 
ครั้งแรกกับครั้งที่สองนี่อยู่ในช่วงก่อนวันเกิดลูกจ๋าค่ะ ซึ่งเป็นช่วงที่ฉันยุ่งมาก
แต่ก็พยายามนะ เค้ามีกิจกรรมร่วมสนุกชิงตั๋วเข้างานวันเกิดลูกจ๋า ก็บากหน้าไปร่วมทั้ง ๆ ที่ปกติจะไม่ทำอะไรแบบนี้
ก็ทำ เพราะว่าอยากได้โอกาส แต่คงเพราะความพยายามฉันมีไม่มากพอมั้ง ฮะฮะ สรุปก็ไม่ได้
แต่อย่างที่บอกคือเป็นช่วงที่ชีวิตกำลังยุ่ง ถึงมีโอกาสไปก็ยังลังเลว่าจะว่างไม่ว่างอีก
เลยกะว่าจะฝากโมเดลไปกับเพื่อนแม่ยกคนนึงแทน
แต่คนใกล้ตัวที่รู้เรื่อง (ฉันทำไปโพสต์รูปไปก็มีคนมาถามเรื่อยๆ) ก็บอก เฮ้ย จะฝากเขาไปได้ไง ต้องเอาไปให้ด้วยตัวเองสิ
ฉันก็มึนๆนะช่วงนั้น ยังมีเถียงว่าไปเองไม่ได้ ถ้าไม่ฝากไปตอนนี้ก็เลยวันเกิดแล้วนะ มันก็ไม่ใช่ของขวัญวันเกิดสิ
แต่ด้วย