ใครยังไม่ได้อ่าน ภาคแรก โปรดไปอ่านก่อน เดี๋ยวจะงง 555
 
 
 
พอเรียบเรียงเสร็จก็เอามาโพสต์ทันทีเลยนะฮะ เพราะว่ามีคนไปตามในทวิตเตอร์อีกแล้ว 555
ขออภัยฮะ ช่วงนี้ชีวิตยังไม่ชินกับการเดินทางมาทำงานไปกลับจากบ้านรวม 3 ชั่วโมงต่อวัน
นี่ไปปราณได้เลยป้ะ? orz"
 
ฉันเขียนเอนทรีภาคต่อนี้นานมาก ห่างจากภาคแรกเกือบ 2 เดือน
เอนทรีที่แล้วมีสาระว่าด้วยการตัดโมเดล เขียนง่ายไหลลื่น
แต่เอนทรีนี้ค่อนข้างจะเพ้อเจ้อ 555 ต้องเรียบเรียงให้ดูไม่เยอะเกินไป (อ่านๆไปอาจจะคิดว่า นี่น้อยแล้วเหรอ)
และใช้เวลาตัดสินใจอยู่พักนึงว่าจะเขียนความรู้สึกจริงๆทั้งหมดหรือเขียนเฉพาะเรื่องที่อยากจำดี
แน่นอนว่าผลลัพธ์มันต่างกันมากในแง่ของความรู้สึกของคนที่จะมาอ่าน ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นใครบ้าง
อาจเป็นผู้ถูกพาดพิง 555 แต่เอาเถอะเขียนๆไปอาจจะตัดสินใจได้ก็ได้..
 
สรุปก็คือ ใครเน้นสาระไม่ชอบเวิ่นเว้อ อ่านแค่ part 1 ก็พอ
ส่วน part นี้ถ้าไม่อินก็คงจะรำคาญเพราะมันออกแนวไดอารี่มากกว่า ไม่ชอบไม่ว่ากัน
ขอเขียนเก็บไว้เป็นที่ระทึกเหมือนเดิมนะคะนะ
 
...
 
 
 
โปรเจคเล็กให้เด็กน้อย ฉบับเต็ม
 
 
 
 
ก่อนอื่นต้องขอเล่าย้อนไปนิด เมื่อเอนทรีที่แล้วเล่าข้ามไปช่วงสั่งกล่องครอบอะคริลิกฮะ
เรื่องเยอะหยุมหยิมใช้ได้ ทำเสร็จหมดทุกส่วนแล้วล่ะ เหลือแต่หาวัสดุมามุงหลังคา
ซึ่งตอนนั้นยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะใช้อะไร กระนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา
ก็เลยเอาแต่ละส่วนมาประกอบเพื่อเสริมสร้างกำลังใจ..
ไม่ใช่! เพื่อวัดขนาดฐานต่างหาก 555 จริงๆแล้วตัวบ้านมันไม่ได้ใหญ่เลย
เพียงแต่ว่ามันทั้งกว้างและยาวก็เลยทำให้พื้นที่ฐานใหญ่มาก เดี๋ยวคอยดูรูปประกอบด้านล่างก็แล้วกัน
 
พอกะขนาดกล่องครอบเสร็จเรียบร้อยก็มาคิดต่อว่าจะทำยังไงดี
อนึ่ง ฉันเคยมีประสบการณ์ซื้ออะคริลิกมาทำของทำมือเองครั้งนึงค่ะ ถ้าใครจำได้ > ชิ้นนี้  
แต่คราวนั้นมันแผ่นเล็กๆแค่ตัดและเจาะรูไง แฮ่ คราวนี้เป็นกล่องใหญ่ ห่วงอะไรไม่เท่ากลัวกล่องจะพลิ้ว
จากประสบการณ์ก็น่าจะใช้หนาราวๆ 6-10 มม. แต่หนาขนาดนั้นมันทำยาก หนักและแพงบรรลัยแน่ๆ จะทำเองไหวเหรอวะ
คิดหนักกับวัสดุมุงหลังคาไม่พอ ยังต้องมาคิดมากเรื่องทำกล่องครอบอีก เดทไลน์ก็ใกล้เข้ามาแล้ว ว้าก ปวดกะบาล สั่งทำเลยดีกว่า
เออ.. คิดได้อย่างนี้ตั้งแต่แรกก็จบป่ะ มัวแต่จะห่วงทำมือล้วน บ้าที่สุดดด 555
 
ฉันเสิร์สหาร้านทำจากในเน็ตนี่แหละค่ะ ทำการบ้านเช็คราคาอะคริลิกก่อนว่าเค้าขายกันยังไง
ฉันคำนวณปริมาณอะคริลิกที่ต้องใช้แล้วคูณราคาต่อตารางฟุตเข้าไปได้ราคาคร่าวๆมา
จากนั้นก็อีเมล์/โทรไปถามร้านต่างๆ จนได้มาร้านนึง ถูกใจ ณ ตอนนั้นเพราะเร็วและราคาไม่แพงเกิน
 
แต่ปัญหาจุกจิกที่เจอคือร้านนี้ไม่มีบริการส่ง แล้วได้วันทำงาน จะหาแมสเซนเจอร์ที่ไหนนนนไปรับ
สรุปก็ไปรับเองค่ะ กลัวแตกเพราะสั่งไปค่อนข้างบางแค่ 3 มม. บรีฟไปว่าขอบางที่สุดที่มันจะไม่พลิ้ว เชื่อร้าน
ใจก็ภาวนาขอให้มันเวิร์คอย่างที่ร้านบอก พอไปเห็นก็พอใจนะ ร้านเสริมเส้นอะคริลิกให้ด้วย
พลิ้วนิดๆแต่รับได้ เน้นเบา ไม่พลิ้ว ราคาโอเค
 
ที่วุ่นวายแม้กระทั่งกล่องครอบนี่ทั้งหมดทั้งมวลก็เพราะจนค่ะ พูดกันตรงๆ 555
อย่างที่บอกไว้ตอนที่แล้วว่าจะทำนี่ไม่ได้คิดอะไรไว้เลย ไม่ได้คิดเรื่องขนาด ไม่ได้คิดเรื่องมูลค่า
อยากทำให้ล้วนๆ เจอปัญหาอะไรค่อยไปแก้เอาตอนนั้นแล้วกัน เป็นไงฮะ ..เต็มๆ.. 555
 
ได้กล่องมาในช่วงที่ประกอบหลังคาเสร็จพอดี ก็สวมไปปรากฏมันพอดีเป๊ะกับหัวดินสอเลย
แอบบี้แบนนิดๆแต่จะแก้ก็ไม่ทันแล้ว ซื้อกระดาษน้ำตาล ซื้อเชือกกระสอบมาห่อ กะว่าดิบๆแกะง่ายๆ
เป็นอันเสร็จเรียบร้อย เย้  เสร็จแล้วไงต่อ?
มาค่ะมา จะเล่าความหลังอันร้าวรานให้ฟังนะคะนะ T T
 
 
 
คุณนึกภาพตามนะ แม่แก่คนนึงทำงานทุกวัน วันหยุดก็ทำจ๊อบ บางคืนก็ช่วยทีสิสน้อง บางคืนก็ตัดโมเดล
แล้วชีวิตเป็นอย่างนี้ประมาณครึ่งเดือน โอ้ย สภาพ 555
ฉันทำโมเดลเสร็จก่อนวันเกิดลูกจ๋าไม่นาน เข็นให้ทันเพราะตั้งใจจะเอาไปให้ตรงวันเกิด บอกแล้วว่าฉันถือของฉันน่ะ :P
 
โชคดีสุดๆที่ได้ยินข่าวว่าลูกจ๋าจัดเบิร์ดเดย์ปาร์ตี้กับแฟนคลับ ก่อนวันเกิดจริงๆหนึ่งวันพอดีค่ะ
แต่มีข้อจำกัดหลายอย่างที่ทำให้ไม่สามารถเอาไปให้วันนั้นได้
และมันไม่ใช่แค่หนึ่งครั้ง แต่เป็นถึงสามครั้ง! 555 พูดแล้วก็เศร้าเนาะ
ถ้าคุยเคยหวังผลอะไรไว้มากๆ ลงมือทำอย่างตั้งใจจนนาทีสุดท้ายก็มาพบกับความล้มเหลว
ใจมันแป้วประมาณนั้นล่ะค่ะ 555 เล่าตอนนี้มันก็ขำๆนะ แต่จำได้ว่าตอนนั้นนี่ไปไม่เป็นเลย
 
ครั้งแรกกับครั้งที่สองนี่อยู่ในช่วงก่อนวันเกิดลูกจ๋าค่ะ ซึ่งเป็นช่วงที่ฉันยุ่งมาก
แต่ก็พยายามนะ เค้ามีกิจกรรมร่วมสนุกชิงตั๋วเข้างานวันเกิดลูกจ๋า ก็บากหน้าไปร่วมทั้ง ๆ ที่ปกติจะไม่ทำอะไรแบบนี้
ก็ทำ เพราะว่าอยากได้โอกาส แต่คงเพราะความพยายามฉันมีไม่มากพอมั้ง ฮะฮะ สรุปก็ไม่ได้
แต่อย่างที่บอกคือเป็นช่วงที่ชีวิตกำลังยุ่ง ถึงมีโอกาสไปก็ยังลังเลว่าจะว่างไม่ว่างอีก
เลยกะว่าจะฝากโมเดลไปกับเพื่อนแม่ยกคนนึงแทน
แต่คนใกล้ตัวที่รู้เรื่อง (ฉันทำไปโพสต์รูปไปก็มีคนมาถามเรื่อยๆ) ก็บอก เฮ้ย จะฝากเขาไปได้ไง ต้องเอาไปให้ด้วยตัวเองสิ
ฉันก็มึนๆนะช่วงนั้น ยังมีเถียงว่าไปเองไม่ได้ ถ้าไม่ฝากไปตอนนี้ก็เลยวันเกิดแล้วนะ มันก็ไม่ใช่ของขวัญวันเกิดสิ
แต่ด้วยเป็นคนบิ้วขึ้นและชีวิตวุ่นวายหลายอย่างมาก เกรงใจคนที่จะฝากไปด้วย สรุปสุดท้ายไม่ฝากก็ไม่ฝาก 
เลยวันเกิดลูกจ๋าไปอย่างนัวๆ
 
ครั้งที่สามนี่ดราม่ามากค่ะ ไม่อยากจะเล่าดีเทลให้มันมากนัก 555
ไม่มีใครรู้หรอกค่ะว่าสภาพฉันตอนที่ทรุดลงตรงทางเข้าตึกมาลีนนท์มันเป็นยังไง นอกจากเพื่อนฉัน พี่ยามตึก และคุณกาละแมร์!
มันเป็นความลับอันน่าอับอายมาตลอด จนถึงวันที่ตัดสินใจเล่านี่แหละ 555
วันนั้นลูกจ๋ามีคิวที่ช่อง แต่คิวถูกยกเลิกกะทันหัน ซึ่งฉันมารู้เอาตอนส้นเท้าฉันอยู่ที่นั่นแล้ว
นาทีนั้นแบบ..นี่ตูมาทำอะไรตรงนี้วะ เกิดมาไม่เคยจะทำตัวเองให้เจ็บปวดด้วยเรื่องแบบนี้เลยนะะะ
นี่ถ้าไม่ได้มากับเพื่อนก็คงหาทางกลับไม่ถูก จำได้ลางๆว่าเหมือนเพื่อนจะเป็นคนจูงกลับที่ทำงาน 555
 
หลังจากนั้นฉันก็เฝดตัวเองไปเลยค่ะ ประกอบกับช่วงนั้นลูกไม่มีงานอีเว้นท์อีกเกือบเดือน
ฉันก็เลยได้เยียวยา ได้กลับมาคิดทบตัวเองอยู่พักนึง
ก็คิดได้ค่ะว่าถ้ามีโอกาสอีกครั้ง จะถือเป็นความพยายามครั้งสุดท้าย
มันไม่ควรเลยที่จะต้องมาเปลืองหัวใจด้วยเรื่องแค่นี้
โห ดราม่าปะล้ะ 555
 
 
 
 
นี่คือสภาพการเปิดโมเดลครั้งก่อนสุดท้าย พังงงง 555 ตะลอนไปมาไม่ได้ให้ลูกซะที พังแบบนี้ก็ซ่อมกันไป
โครงหลังคานั่นลูกคงไม่ทันได้สังเกต แต่ก็ทำเพื่อความสมจริงและความแข็งแรง มาดูอีกทีถึกเป็นบ้าทำทำไม 55
 
 
 
จนนู่นนเลยค่ะ เข้าสู่ช่วงเดือนเมษายน ลูกมีอัดรายการที่หนองแขม
หนองแขม.. หนองแขมอยู่ส่วนไหนของกรุงเทพฯ orz"
ถามพี่ๆแฟนคลับแล้วเขาว่าได้เจอตัวแน่ๆ แต่พอหาหนทางแล้วพบว่าไกลมากและดึกมาก
เป็นวันทำงานด้วย ลำบากลำบนจะไปหาแท้ลูกจ๋า
 
ความคิดเดิมแว่บเข้ามา ฝากเขาไปดีปะวะ จุดนั้นคือแบบไหนๆมันก็เลยวันเกิดมาชาตินึงแล้ว
ไม่เอาแล้ว ไม่ต้องให้กับมือก็ได้ ขอให้ถึงมือก็พอ อะไรทำนองนี้ 55
พอดีช่วงนั้นน้องมาอยู่ด้วย นางก็บอก "มันไม่เหมือนกัน แกต้องเอาไปให้ด้วยตัวเอง"
เอาอีกและะะ แบบนี้อีกและะะ คราวที่แล้วเป็นไงล่ะ เฟลไปเป็นเดือน แกยังจะให้ฉันเสี่ยงเรอะ
น้องเลยบอก "เออ แกไปสิเดี๋ยวฉันไปด้วย" ไปประกบกลัวฉันถอดใจกลางทางสินะ 555
 
พอไปถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากพี่ๆแฟนคลับกลุ่มนึงค่ะ
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักใครเลย ยืนเงอะงะอยู่ตรงทางเข้าช่อง3ที่มันมืดๆ - -" เล่าไปแล้วก็เพลียตัวเอง
พี่ๆก็ชวนไปนั่งด้วย ชวนคุย ขอถ่ายรูปโมเดล ฉันก็แกะให้ถ่าย มันดีใจนะที่เห็นหลายๆคนชอบ
ช่วงอัดรายการก็ได้เข้าไปดูด้วย ตามๆเขาไป 555 เห็นลูกดุ๊กดิ๊กๆ อาาห์ ความสุขของแม่ยกมันเป็นอย่างนี้ 555
 
ทีนี้นาทีสำคัญก็มาถึงค่ะ ถ่ายรายการเสร็จก็เตรียมกลับนะ ดึกมากแล้วด้วย
สภาพฉันตอนนั้นบอกเลยว่าศพมาก 555 ตื่นเต้นด้วย ภารกิจจะสำเร็จเสียที จะได้ให้ลูกเสียที
คือวันนั้นเป็นวันทำงาน เสร็จงานก็หอบหิ้วตัวเองกลับห้องไปเอาโมเดล
ยืนโบกแทกซี่ประมาณ 10 คัน กว่าจะยอมรับจากแถวจุฬาฯมาส่งหนองแขม
รอลูกอยู่อีกราวๆ 3 ชั่วโมง ถ้าเป็นเมื่อก่อนมีคนมาบอกว่าฉันจะรอใครได้นานขนาดนี้
ฉันคิดว่าคนนั้นต้องเสียสติแน่ๆ..
 
 
 
 
แต่ดูสิคะ ฉันมาทำอะไรตรงนี้ 555 โอย จะเป็นลม ถึงกับยืนพิงผนังกันเลยทีเดียว แข้งขาไม่ค่อยจะมีเรี่ยวแรงไงไม่รู้ 
ก็ได้พี่ๆแฟนคลับช่วยแกะห่อ แกะมาพบว่าหลังคาหลุดอีก พี่ๆเขาก็ช่วยเปิดกล่องเอาหลังคาสวมคืนให้อีก
ในขณะที่ฉันตอนนั้นยืนมึนสติจะหลุดอยู่แล้วค่ะ ตืนเต้นก็ใช่แต่ง่วงด้วย 555
สักพักหม่ามี๊(แม่ปลา คุณแม่ลูกจ๋า)เดินออกมาก่อน ก็เป็นพี่ๆแฟนคลับอีกแหละค่ะที่ช่วยแนะนำให้
หม่ามี๊ก็ร้องโอ้..สบตาฉันและยิ้มให้ หม่ามี๊ดูประหลาดใจกับโมเดลในมือฉันพอสมควร
จริงๆหม่ามี๊อาจจะคิดว่านี่ใหญ่ขนาดนี้จะเอาไปเก็บไว้ที่ไหนน 555
 
 
 
 
นี่เป็นวินาทีที่ลูกเห็นโมเดลค่ะ นางร้องวาวววววว 555 ใจฉันเต้นแรงมาก อาาห์ ในที่สุดลูกจ๋าก็เห็นโมเดลแล้ว กลับล่ะ..
ไม่ใช่! เห็นแล้วก็ต้องเอาไปด้วยสิลูกก 555 
 
ด้วยความที่นางแฟนคลับเยอะ คนก็มะรุมมะตุ้มกันสามสี่ชั้น ฉันคนเดียวรึจะสามารถดึงดูดลูกได้
เปล่าเลยค่ะ ผลงานพี่ๆแฟนคลับทั้งนั้นที่ช่วยเรียก ช่วยพรีเซ้นต์ให้ นี่ขนาดนางเห็นแล้วก็ยังให้ไม่ได้นะ
ลูกเดินเลยไปแล้ว พี่ๆก็มาลากฉันตามไป คือขาตายน่ะ 555 เป็นวินาทีชุลมุน โอย เมาหัวมาก
จนไปถึงลานจอดรถ พี่ๆช่วยแหวกทางให้เข้าไปหาลูกจ๋า แล้วทันใดนั้นลูกก็หันมา
ตาย เจอกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ ฉันตายยย 555
 
 
 
ภาพจาก ฝน Numfon Khaomeesri ขอบคุณมากฮะ
 
ยื่นให้นางมือไม้สั่น กว่าจะบังคับตัวเองให้สบตา กว่าง้างปากตัวเองให้พูดกับลูกได้สักประโยค ทำไมมันยากเย็นขนาดนี้ยยย์
ฉันเลยยื่นให้ทื่อๆไม่ทันได้พูดอะไรเอาแต่ยิ้ม หูมันวิ้งๆ มันออกจะกึ่งๆรู้ตัวกึ่งๆล่องลอยนะคะนะ 555
ลูกรับไปท่าทางดีใจ มองดูโมเดลแล้วก็เงยหน้ามาถามว่า
 
 
"ทำนานมั้ยคะ"
 
โอ้ยตาย ต้องตอบว่าอะไรนะะะ กำลังดีใจที่เห็นลูกชอบ 555 ไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว
ตั้งสติตอบลูกไปว่า "เอ่อ..ปะ ปะ ประมาณครึ่งเดือนค่ะ.." ลูกทำตาโตร้อง
 
 
"โอ้โหห"
 
แล้วก็บอกความตั้งใจที่แท้จริงกับลูกว่า"ตั้งใจทำให้เป็นของขวัญวันเกิดหนู แต่เพิ่งจะมีโอกาสเอามาให้ค่ะ"
แล้วลูกก็ทำหน้าแบบนี้..
 
 
 
ภาพจาก พี่ปุ๊ก NYtogether ขอบคุณมากฮะ
 
ดูนางทำกับฉันสิคะะะ สายตาและรอยยิ้มแบบนั้น แอร้ย เป็นลมดีกว่า 555
 
 
 
 
ลูกจ๋าก้มมองอีกพักนึงแล้วบอก
 
 
"ขอบคุณนะค้าา"
 
เสียงหวานๆน่ารัก ฉันยืนค้างอยู่ตรงนั้นจนลูกเอาไปเก็บในรถเรียบร้อย
มาคิดได้ทีหลังว่าทำไมไม่ช่วยลูกเอาไปเก็บ น่าตบกะบาลตัวเองยิ่งนัก
ดูท่าทางลูกจ๋าสิคะ ทุลักทุเลเพราะมันใหญ่มาก
พอลูกจ๋าหันกลับมาอีกครั้ง ฉันก็นึกได้ว่ายังมีอีกอย่างที่เตรียมมาให้ เกือบลืมซะแล้ว มันคือสิ่งนี้..
 
 
 
 
ภาพรวมโพรเสสการทำโมเดลเกือบทั้งหมด ที่ฉันทำไปโพสต์ไปในอินสตาแกรม
เอาออกมาอัดรวมให้ลูกจ๋าไว้เป็นที่ระทึก แล้วก็มีแผ่นสุดท้ายที่เป็นคำอวยพรวันเกิด
ลูกน่ารักมาก ยื่นมือมารับทั้งสองมืออย่างตั้งใจ ก้มลงมองภาพพวกนี้แว่บนึงแล้วพอเงยหน้าขึ้น ก็เดินเข้ามา
 
 
 
กอดฉัน
 
 
 
ห่ะะะ เด็กบ้าาา แค่คำขอบคุณก็พอแล้วจริงๆ มาทำแบบนี้จะยิ่งโงหัวไม่ขึ้นรู้มั้ยย 55
มันอธิบายไม่ได้ว่ารู้สึกยังไง รู้แต่ว่ามันส่งถ่ายความจริงใจ คำขอบคุณ อะไรต่างๆที่ลูกอยากจะสื่อออกมาหมด
เป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆ ฉันยังจำวันนั้นไม่ลืม การที่ได้เห็นลูกแฮปปี้กับของขวัญที่ฉันทำมันมากับมือ
 
 
 
 
รูปนี้ฉันเองก็เพิ่งมาเห็นว่าน้องถ่ายไว้ ตอนแรกภาพมันมืด
ฉันก็เอามาปรับความสว่างดูและก็พบว่ามีคุณค่าต่อจิตใจฉันมาก
เป็นตอนที่ลูกจ๋าหันมากอดขอบคุณฉัน กอดจริงๆ
ตัวลูกนุ่มนิ่มและหอมมากเบย แฮ้ 555
 
ฉันมีความสุขล้นปรี่ เข้าไปกอดขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกคนที่มีส่วนช่วยฉันในวันนี้
มีความสุขที่ได้รู้จักคนใจดีเพิ่มขึ้นอีกหลายคน 
มีความสุขที่ได้เจอ ได้ให้และได้เห็นลูกมีความสุขกับของขวัญธรรมดาจากฉัน แม่ยกไกลๆคนนึง
แฮ่ หลังจากนั้นทุกอย่างก็กลับคืนสู่โลกเดิม ฉันบอกกับน้องว่านี่สามารถเดินกลับสยามจากหนองแขมได้เลย
น้องช็อค บอกเอ็งไหวข้าไม่ไหวโบกแทกซี่เหอะ 555 ต้องขอบคุณนางด้วยจริงๆนะสำหรับคำแนะนำและวันนี้
 
 
หลังจากนั้นก็ไม่ได้ไปเจอลูกจ๋าอีก แต่ด้วยความที่อยากรู้ฟีดแบกว่าได้เปิดดูเล่นหรือยัง
เพราะวันที่ให้กับมือนั่นลืมบอกนางว่าหลังคามันเปิดได้นะลูก ฝากพี่แฟนคลับไปบอกแล้วแต่ไม่รู้ว่าลูกจะมีเวลาเล่นไหม
โชคดีตอนที่ลูกบินไปถ่ายละครที่เชียงใหม่ ไฟลท์ดึก คนไปรับน่าจะไม่เยอะ
เลยรบกวนพี่แม่ยกท่านนึงว่าถ้าได้ไปและได้คุยกับลูกก็ถามให้หน่อยนะคะ พี่เค้าก็ใจดีถามมาให้
แล้วคำตอบที่ได้ก็ทำให้หน้าบานแฉ่งยิ่งกว่าจาน PSI เสียอีก 555
พี่เค้าเล่าว่าตอนแรกแม่ปลาก็แปลกใจว่าทำไมพี่ที่เชียงใหม่รู้ว่ามีแม่ยกกทม.ทำโมเดลให้ลูกจ๋า 555
 
 
"แม่ปลาบอกว่า เก่งมาก แม่ชอบนะ ทำได้ไง
ญ่าพูดขึ้นมาทันที หนูเปิดห้องน้ำก่อนเลย มีจิ้งจกด้วย!"
 
ห่ะ.. ลูกคะ นั่นมันตุ๊กแกมั้ย เอ๊ะ ตกลงหนูเล่นเรื่องนี้รึเปล่า 5555555
 
 
"แม่ปลาถามว่าทำนานมั้ย พี่บอกไม่นานค่ะ เค้าทำด้วยใจ แม่บอกอีกว่าญาญ่ายิ้มตลอดเลยที่ดู"
"ฝากบอกพี่เค้าด้วย หนูชอบมากก ต้องขอบคุณพี่เค้ามากกกเลยค่ะ"
 
เป็นคุณคุณรู้สึกยังไงคะ..
ปลื้มใจไหมคะ ยิ้มแก้มแตกไหมคะ
ค่ะ อย่างนั้นแหละ ของฉันบวกเป็นลมไปด้วย 555
พอแล้ว สำหรับฉันได้ยินแค่นี้พอแล้วจริงๆ :)
 
 
 
มีปัญหาใหม่เกิดขึ้นกับฉันค่ะ คือฉันเริ่มทนไม่ได้แล้วค่ะที่จะไม่เห็นลูกตัวจริงนานๆ อาาห์
ตอนกลับจากถ่ายละครคิวสุดท้ายที่เชียงใหม่ ฉันก็แอบไปรับด้วยค่ะ 555
ใช้คำว่าแอบเพราะว่าไปยืนอยู่ไกลๆนอกวงล้อมบ้าง หลังเสาบ้าง สบายๆไม่เบียดเสียด ฉันแพ้คนเยอะ แหะๆ
แต่ครั้งนี้อาจจะต้องเผยตัวนิดนึงเพราะว่าเตรียมโมเดลละครเรื่องใหม่ (ธรณีนี่นี้ใครครอง) ไปให้ตาหนูด้วย
ตั้งใจเป็นของขวัญต้อนรับกลับบ้าน 555 เป็นอันเล็กฮะ ขนาดประมาณ iPad MINI ทำแป๊บเดียวเสร็จ
 
 
 
 
ดูออกไหมว่าที่ไหน :)
ตอนนั้นยังถ่ายไม่เสร็จ มีแต่รูปเบื้องหลัง งานชิ้นนี้ก็เลยเป็นอะไรที่มโนภาพขึ้นเองเสียส่วนใหญ่
ตอนนี้ละครจบมาเป็นปีแล้ว ยังไม่ได้ทำชิ้นใหญ่ให้ตาหนูตามที่ตั้งใจไว้เลย อีกสักพักนะลูกนะ 555
 
ไหนๆก็ไหนๆ แจมโมเดลชิ้นนี้หน่อยแล้วกัน ไปเจอทั้งสองคนพร้อมกันพอดี
เป็นความชุลมุนวุ่นวายเล็กๆระหว่างที่เอาไปให้ตาหนูด้วยเพราะนางแฟนคลับล้อมเยอะกว่าลูกจ๋าอีก
เกือบถอดใจไม่ได้ให้กับมือแล้วเหมือนกัน ก็เป็นความช่วยเหลือทั้งผลัก(ทั้งถีบ)ทั้งดันของพี่แฟนคลับคนนึงอีกแล้วฮะ 555
 
 
 
ภาพจาก พี่ปุ๊ก NYtogether ขอบคุณมากฮะ
 
พอถึงมือตาหนูแล้วเหลือชิ้นเล็กนี้ดดดเดียว คือจริงๆมันก็เล็กนั่นแหละ แฮ่
ภาพนี้ไม่คิดว่าจะได้เหมือนกัน โชคดีที่พี่แฟนคลับคงจะทำชัตเตอร์ลั่น 555
พี่เขาตั้งใจถ่ายแหละค่ะแต่ด้วยว่าคนเยอะอะเนาะ แค่นี้ก็บุญและ 555
มีช็อตประทับใจอยู่เสี้ยววินาทีนึงคือ ตอนที่เบียดเสียดแฟนคลับเพื่อจะเอาโมเดลเข้าไปให้ในระยะพอยื่นแขนได้
ตาหนูพอเห็นก็มองมาที่ฉันอย่างตั้งใจ ตั้งใจอย่างไร ตั้งใจแบบมองเข้ามาในตา!
แอ่ก เป็นลม เด็กบ้า สายตาพระเอกมันเป็นอย่างนี้เองสินะ ถึงว่า ดูละครแล้วอิ๊นอิน 555
 
ตาหนูกล่าวสั้นๆ "ขอบคุณคร้าบบ"
แต่รับรู้ได้ถึงความจริงใจมาก เด็กอะไรน่าเอ็นดูแท้ :)
 
 
 
เสร็จจากตรงนั้นก็เข้าประจำที่หลืบเสา ราวทางเชื่อมเหมือนเดิม 555 หาได้คิดจะไปเบียดเสียดไม่
แต่ทว่าได้เจอพี่แฟนคลับคนเดิมในขณะที่ขบวนลูกจ๋าผ่านหน้า จึงถูกลากเข้าไปถ่ายรูปคู่!
พี่เขาขอแก้ตัวที่วันมอบไม่ได้ถ่ายให้ ช็อคไปแป๊บนึง ไม่ได้เตรียมตัวมาใกล้ชิด แอร้ยย
แล้วประเด็นคือมันชื่นใจที่พอพี่เขาแนะนำตัว ลูกก็จำฉันได้ ใช่จ้ะลูกป้าคนที่ทำโมเดลให้หนูเอง 555
 
 
 
 
ภาพจาก พี่ปุ๊ก NYtogether ขอบคุณมากฮะ
 
 
"ขอบคุณนะคะ คุณพ่อหนูชอบมาก แต่หนูชอบที่สุดคือจิ้งจก"
 
พูดไปเดินไปมือก็เซ็นไป แต่เอ๊ะ.. คุณว่ามันแปลกๆมั้ยคะ..
 
 
"ตุ๊กแกนะลูกไม่ใช่จิ้งจก"
ตะโกนบอกไปอย่างนั้น ลูกหันมาหัวเราะขำแล้วก็หายไปท่ามกลางฝูงชน ฉันยังคงยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น
เรื่องราวของโปรเจคเล็กให้เด็กน้อยก็จบลงเพียงเท่านี้ :)
 
 
 
ตัดจบง่ายไปมั้ย แต่มันจบเท่านั้นจริงๆ 555 
คงจะได้คำตอบที่โปรยทิ้งไว้ท้ายเอนทรีที่แล้ว เรื่องที่มาของชื่อเล่นโปรเจคนี้
ให้อภัยนางเถอะค่ะ ปีนึงนางมีงานทุกวัน ไม่ใช่แค่ละคร ไอ้รายละเอียดเล็กๆน้อยๆแบบนี้คงจำไม่ได้
ที่จะจำได้และบ้าบอทำมันขึ้นก็คงมีแต่แม่ยกอย่างฉันล่ะมั้ง 55
 
จำได้ไหมเมื่อ part 1 เคยเล่าว่าอนันดาบอกเด็กคนนี้พูดอะไรมาเราพร้อมที่จะเชื่อเค้าหมดเลย
ค่ะ ตอนนี้ฉันก็คิดไปแล้วล่ะว่านั่นมันจิ้งจกไม่ใช่ตุ๊กแก :)
 
 
...
 
 
ขอบคุณที่รออ่านนะฮะ แอบบอกอีกนิดว่า อาจจะมีเอนทรียาวๆอย่างนี้อีก
แต่ไม่ต้องรอนะคะ เพราะว่าน่าจะยังอีกนานมาก 555
เจอกันใหม่เอนทรีหน้า น่าจะเป็นเรื่องท่องเที่ยวในรอบปีนี้ ไปมาหลายที่มากจริงๆ ปีนี้เป็นปีแห่งทริปแน่น
ชีวิตฉันความสุขส่วนนึงก็ได้มาจากการออกไปใช้ชีวิตแบบนี้นี่แหละ อยากให้คุณลองออกไปบ้างนะ
 
ราตรีสวัสดี :)
 
 
 
เอนทรีเกี่ยวดอง
 
 

Comment

Comment:

Tweet

Thanks for the review. It would be helpful for many of you who are reading.
big smile

#29 By gillian on 2013-05-03 16:38

ขอบคุณสำหรับบทความดี ๆ
ที่ทำให้ได้เห็นรู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้มาก่อน
ขอบคุณค่ะquestion question question question question

#28 By noel on 2013-05-03 14:02

ขึ้นชื่อว่าโปรเจคเล็ก แต่คุณค่าที่ทำมามันไม่เล็กเลย

#27 By nullam-scelerisque on 2013-05-03 10:19

It's a really good article.
This article is very useful.

#26 By kleinman on 2013-05-02 15:24

สุดยอดดีใจแทนเลยอะ
ตั้งใจและพยายามอย่างนี้เรื่อยไปเลยนะ
เป็นกำลังใจให้

#25 By at-pretium on 2013-05-01 17:22

ขอบคุณสำหรับบทความดี ๆ ค่ะ

#24 By chance on 2013-05-01 11:30

เยี่ยมครับ เจ๋งจริงๆbig smile

#23 By tonyshark on 2013-04-08 15:12

ทุ่มเทมากจริงๆ ค่ะ อ่านแล้วรู้สึกว่าน่ารักทั้งคนรับคนให้เลยค่ะ
พี่ๆ ทั้งสองคงดีใจนะคะ ที่มี "คุณแม่" น่ารักมาก ขนาดนี้

#22 By ald_aruza on 2013-03-27 00:19

น่ารักจังเลย "ตุ๊กแกนะลูกไม่ใช่จิ้งจก" อิอิ
เยี่ยมมากๆเลยครับ
Hot! Hot! Hot!

#20 By first-english on 2013-02-27 20:55

ปลื้มในความพยายามและความตั้งใจมากค่ะbig smile

#19 By Blu on 2013-02-24 16:54

#18 By ชุน on 2013-02-24 01:08

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!  ฝีมือสุดๆเลยค่ะ สวยมากกกกกกก

#17 By Bunny Burrow on 2013-02-23 12:08

ปลื้มแทนค่ะ
จขบ เก่งมากๆเลย ทำโมเดลออกมาสวยจัง

#16 By blackyanglob on 2013-02-23 09:48

Hot! Hot! Hot! Hot!
เยี่ยมมากเลยครับ 
ยิ่งเราตั้งใจทำให้มากเท่าไร ผู้รับจะรับรู้ความรู้สึกนั้นได้เช่นกันครับ
สวยด้วยย~ ผมชอบงานแบบนี้จัง ^^

#15 By ` k2xiiah - - - - -PARKYUCHAN on 2013-02-22 00:49

Hot! Hot! Hot!
ถึงจะไม่ได้เป็นแฟนคลับแต่เห็นอัพเทการทำงานใน twitter กะ ig เรื่อยๆเลย
ประทับใจมากเลยค่าาา

#14 By HeDw!g on 2013-02-21 17:51

ทำได้สวยมากๆเลยค่ะ คิดถึงใจคนรับ -- คงจะพองโต ปลื้มมากๆแน่เลย open-mounthed smile 
ดีจังที่มีใครสักคน (หรือสองคน) เป็นกำลังใจในชีวิตให้เราทำอะไรเพื่อใครแบบไม่หวังผลตอบแทนแบบนี้  Hot!

#13 By lizardgirl on 2013-02-21 15:39

ยินดีด้วยค่ะ แต่ทำได้ละเอียดและสวยมากๆ เลย เก่งจริงๆ ประทับใจมากHot! Hot! Hot! big smile

#12 By NhonNhoi on 2013-02-21 12:08

ผมอ่านแล้วทั้งลุ้นทั้งเขิน ฮะๆๆๆ
ยินดีด้วยนะครับ big smile

#11 By Zairen_Parodyme. on 2013-01-28 01:52

big smile
เป็นความภูมิใจของชั้นสินะ ที่กระตุ้นแกให้ไปในวันนั้น
คนอะไร คิดน้านน นานนน กว่าจะยอมไปquestion
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#10 By OhHOhAe on 2013-01-27 03:56

เก่งมากๆๆๆๆ เยี่ยม
big smile big smile big smile Hot! Hot! Hot! Hot!

#9 By Siamese Kate on 2013-01-17 12:48

เมื่อรู้ว่าคนที่รับไป เค้าชอบ
แค่นี้ก็มีความสุขแล้วเนอะ cry
ดีใจด้วยนะครับ confused smile Hot!

#8 By Copiic on 2012-12-18 22:05

สุดยอดเลยครับbig smile Hot! Hot!

#7 By ราศีกุมภ์ on 2012-12-18 20:24

Hot! Hot! Hot!
หนูจะเอา หนูจะเอา หนูจะเอาาาา
5555555555555
หนูจะเอาเอนทรี่ย์ยาวๆแบบนี้อีกค่ะพี่ด้อย
(เอะ ในทวิตฉันเรียกพี่อบ ในบล็อกเรียกด้อย 555555)
สุดยอดเลยยยยยยยยยยยย

#6 By prim-prim on 2012-12-18 18:54

  ลูกจ๋าน่ารักจุงเบยยยยยยยยยย

#5 By FASTBEAM on 2012-12-17 23:22

อ่านไป...เค้าก็จะร้องไห้ตาม
ตอนเค้านั่งถักผ้าพันคอ 5 ผืนไปให้หนุ่มเทพตะวันออกเ้ค้าก็แบบนี้แหละ 
พอรู้ว่าฝากพี่ที่ไปเกาหลีเอาให้ถึงมือนี่เราร้องไห้หน้าห้องสอบเลย 555+

#4 By - な み だ の 風 - on 2012-12-17 19:46

มันเจ๋งมากเลยเธอ Hot!
เด็กๆ มันน่ารักจริงๆ

#3 By เมพหมี shakri on 2012-12-17 17:46

สุดยอดเลยครับ big smile Hot!

#2 By Bluewhale on 2012-12-17 13:24

Hot! Hot! กร๊ีด..น่าปลื้มใจทั้งผู้รับและผู้ให้Hot! Hot!

#1 By wesong on 2012-12-17 11:06