สักนิด..เพราะคิดถึง
posted on 12 Nov 2009 00:04 by coffee-m in blah-blah
การดำเนินชีวิตที่ถูกจำกัดด้วยเข็มนาฬิกา เวลาที่เรารู้สึกเหนื่อยจากชีวิตที่เร่งรีบ
คนเรามักจะคิดถึงที่ที่มีแต่รอยยิ้มและความสุข ที่ที่ทำให้สบายใจ ที่ที่อยู่แล้วไร้กังวล
ไม่มีใครไม่เคยเหนื่อย
เช่นกันไม่มีใครไม่มีที่แห่งนั้น
คุณคิดถึงที่ไหน...
...
หลายอย่างที่จะส่งผลต่อชีวิตในวันข้างหน้า ทำให้ต้องคิดหนัก
บางเรื่องไม่เป็นเรื่องก็เข้ามาวุ่นวายจนเกือบทำให้ฟุ้งซ่าน
ความรู้สึกที่ยุ่งเหยิงไปกันไม่ได้กับลมหายใจที่แผ่วเบา อ่อนแรง
หลายวันที่ผ่านมานั้น ..เหนื่อยเหลือเกิน
ไม่ได้เหนื่อยกาย แต่เหนื่อยใจ
...
..
ก็เลยคิดถึง..
..
...
ที่แห่งนี้..
ทะเลหมอกตอนเช้าๆ และ โอวัลตินอุ่นๆ
สดชื่นกว่าโกโก้ร้อนหน้าคณะมากโข
ฝนตกเมื่อคืน พื้นปูนชุ่มฉ่ำ ตัวฉันก็ชุ่มใจ
ลานนั้นมีเสียงหัวเราะ เต้นท์นั้นมีรอยยิ้ม อาคารเรียนขวามือนั้นมีควันเตา
ณ ที่ที่ไร้เวลา
...
คิดถึงนะ
...
ปล. แมพแผนที่เป๊ะมากๆ ลองกด satellite ดูนะ
