24 น้องรหัสของฉัน
posted on 13 Feb 2008 08:43 by coffee-m in bluv-idนิสิตสถาปัตย์หลายหลายคนคงกำลังเกิดอาการวิกฤตกันแล้ว ณ จุดนี้
หนึ่งในนั้นคือ ฉันเอง --- ไม่ต้องอ้างใครที่ไหนไกล
สัปดาห์แห่งการทำโมเดล+ตีพ ผ่านพ้นไปแล้วสดสดร้อนร้อน
ไม่ขอเอ่ยถึงความภาคภูมิใจล่ะกัน --- ภูมิใจเหลือเกิ๊นว๊อยยย แสรดดดดด
ฉะนั้นเวลานี้เหลือ "เพียง" การดราฟแบบจริงประมาณสิบแผ่น "เท่านั้น" --- คะแนน 60 เต็ม 100
กำหนดส่งวันจันทร์ที่จะถึงนี้ค่ะ
... แล้วนี่ฉันมานั่งทำอะไรอยู่ ??
เมื่อคืนอยู่ทำรายงานกับเพื่อนจนดึกดื่น
สักพักป๊อปอัพ "นังแกระ!!" ก็เด้งขึ้นมา
o[]O!!!!!!!!!!!!! น้องรหัสออนเอ็ม!
ให้ตายเถอะ เป็นภาพประวัติศาสตร์จริงจริง! --- เอาเอา แซวน้องเข้าไป
ตั้งแต่ส่งโมเดล(เมื่อวันก่อน)แล้ว ยังไม่ได้โทรหาเลย
ไม่รู้ว่าเป็นไงบ้าง จะวิกฤตเหมือนกันหรือเปล่านะ โฮะๆๆๆๆ
แต่คงไม่หรอก เพื่อนร่วมชะตาบนสตูก็มากมาย อีกทั้งก็หน้าตาดูดี --- เหมือนพี่รหัส คิคิ
มีหนุ่มหนุ่มพร้อมลุมล้อม ช่วยตัดและติดเยอะแน่แน่ --- กริ๊บกริ๊วววว ยังแซวไม่เลิก
แต่คุณคะ พารากอนของถูกกว่าสำเพ็ง!!
(แปลว่า เป็นไปไม่ได้! ช่วยเกตมุขฉันหน่อยเถอะ)
น้องรหัสฉันวิกฤต!! เพื่อนน้องรหัสวิกฤตกว่า!!!!!!!!!!
เลยไม่มีใครช่วยใคร ทราบข่าวว่าน้องโปรเจคนี้น้องปีหนึ่งเลตกันหลายคนทีเดียว
เพราะอาจารย์นัดส่งแปดโมง บางคนบ้านอยู่ทองหล่อ อันนี้ไม่เท่าไหร่
แต่บางคนบ้านอยู่นนท์ กว่าจะฝ่าฟันรถติดมาคณะได้ ... คงไม่ต้องบอกว่าเกิดอะไรขึ้น
โอววว พระพุทธเจ้า โปรดเมตตาน้องน้องปีหนึ่งของฉันด้วยเถิด
เลตแต่อย่า F เลย การที่อาจารย์ให้ F มันเป็นการกระทำที่ใจร้ายแลโหดเหี้ยมที่สุด
แต่น้องรหัสฉันไม่เลตค่ะ โชคดีไปว่ารถไหลลื่นตลอดทาง
แต่เพื่อนน้องรหัสที่มาพร้อมกัน คนละคันรถ ต้องลงกลางทาง โบกมอไซต์รับจ้าง
บึ่งมาคณะ ด้วยความรีบขาเลยไปโดนท่อไอเสีย และยังค่ะ ยังซวยไม่พอ
โมเดลที่ทำมา บ้านหลุด เสาเบี้ยว ต้องมานั่งซ่อมด่วน ก่อนส่งอีก
เหล่านี้ อาจารย์จะรับรู้บ้างไหมคะ ?
วกกลับมาตรงโทรไปหาน้องรหัส เมื่อคืนมันเฝดได้อีกค่ะ
ได้อีกมาก ได้อีก ได้อีก ได้อีกมั้ยอะคะ
ฉันบอกได้เลยว่าน้องรหัสเก่งกว่าฉันมาก และเธอก็พร้อมกว่าฉันหลายอย่าง
เรามีอะไรที่คล้ายคล้ายกัน เช่น วิธีการทำงาน สถานะโสด และ หน้าตา --- ขำอะไรคะ ความจริงค่ะคุณ
เมื่อก่อนน้องรหัสฉันขี้อาย ไม่ค่อยพูด นิ่งนิ่ง เหม่อลอย เหมือนง่วงตลอดเวลา
พักหลังหลังพอเริ่มสนิทกัน ดูเหมือนจะซึมซับกริยาติ๊งต๊องของฉันไปเยอะ
ก็เริ่มพูดคุยกันมากขึ้น และฉันก็ค้นพบว่าน้องรหัสน่ารักมากมากทีเดียว
ไม่ใช่ที่หน้าตา --- มันน่ารักอยู่แล้ว
แต่เป็นที่จิตใจ
เสียอย่างเดียว ไม่น่ามาติดนิสัยขี้เฝดของฉันเล้ยยย
ฉันเป็นห่วงน้อง แต่ก็เข้าใจว่า ณ จุดนั้น ความรู้สึกนั้นมันเป็นยังไง
ต่างกันตรงที่ว่าวันนี้ น้องรหัสมีฉันโทรไปหา ถามว่าเป็นยังไงบ้าง
อาจไม่ได้ทำให้อะไรมันดีขึ้น แต่อย่างน้อยน้องของฉันก็ได้ระบายและมีคนรับฟัง
ไม่เหมือนฉันวันนั้น
ตอนได้ยินเสียงก็รู้สึกเหมือนใจจะขาด --- เว่อไปปะวะ แต่รู้สึกจริงจริงนะ
น้องรหัสไม่แช่มชื่น รื่นเริงเหมือนเก่าเลย ฉันไม่อยากให้น้องเป็นแบบนี้เลย
แต่เดี๋ยวมันก็ผ่านไปนะ อดทนหน่อย อีกนิดเดียวก็จะจบแล้ว
ฉันได้แต่บอกน้องแบบนี้ เวลานี้ ฉันก็ทำได้แค่นี้
"น้องแกระสู้สู้นะ"
อนึ่ง ความจริงแล้วน้องรหัสสวยแลน่ารักกว่าฉันเยอะค่ะ แค่แซวกันเล่นเล่นเนาะ 555+
